اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۵
سبحان الله که چه زیانم خود را
بر باد هوا همی نشانم خود را
نیکان خود را هنوز بد دانستند
من نیک بدم و نیک دانم خود را


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به خودآگاهی و تضاد در درک انسانها از نیکی و بدی اشاره میکند. او به این نکته میپردازد که با وجود اینکه خود را نیک میداند، دیگران او را بد میپندارند. این تردید و سوءتفاهم در ارتباط با شرافت و خودشناسی انسانی را به تصویر میکشد. در نهایت، او از زیانهایی که در نتیجه قضاوتهای نادرست دیگران به خود میزند، ابراز تأسف میکند.
هوش مصنوعی: با کمال تأسیس و شگفتی مینگرم که چگونه به راحتی خودم را در معرض نابودی قرار میدهم و به باد فنا میسپارم.
هوش مصنوعی: نیکان هنوز خود را بد میپندارند، اما من میدانم که آدم خوبی هستم و خود را به خوبی میشناسم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.