اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۳۷
تا بستهٔ جان و خستهٔ تن باشم
در دوستی ات به کام دشمن باشم
از خود چو برون شوم تو را می بینم
پس پرده میان من و تو من باشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و دوستی صمیمانه سخن میگوید. او به این نکته اشاره دارد که حتی در سختیها و رنجها، عشق به محبوب او را تشویق میکند که بر دشمنیها فائق آید. شاعر، با بیان این احساسات، نشان میدهد که در دل خود به محبوب نزدیک است و در واقع جدایی و پردهها نمیتوانند مانع از پیوند عمیق میان او و محبوب شوند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که جانم در قید و بند باشد و تنم خسته شود، در دوستی تو حتی اگر به کام دشمن باشم.
هوش مصنوعی: وقتی از خودم بیرون میآیم، تو را میبینم، پس من همان پردهای هستم که میان ماست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.