اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۳۶
ای دل به وصالش به تمنّا نرسی
تا در خاکی به اوج اعلا نرسی
تا سر بنیفکنی نباشی زنده
از لا چو بنگذری به الّا نرسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جستجوی وصال و عشق میپردازد. او به دل میگوید که اگر به تمنا و طبق خواستهاش از عشق نرسد، هرگز به اوج و کمال نخواهد رسید. همچنین، مفهوم مرگ و گذر از دنیا به عنوان یک پیشنیاز برای رسیدن به حقایق بالاتر مطرح میشود، و بیان میکند که تنها با گذر از تجارب سخت و رنجها میتوان به حقیقت عالی دست یافت.
هوش مصنوعی: ای دل، تو هرگز به آرزوی وصالش نخواهی رسید، مگر اینکه در جهانی دیگر و در اوج کمال قرار بگیری.
هوش مصنوعی: تا زمانی که با تفکر و تعمق در مسائل زندگی نکنی، نمیتوانی به پیشرفت و موفقیت دست یابی. اگر از جزئیات و ظرافتهای زندگی غافل باشی، هرگز به هدف و مقصد واقعی خود نخواهی رسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.