|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا از دم خواجگی و میری نرهی
گر میر سپاهی ز اسیری نرهی
چون طوطی آن خواجه که آن رمز شنید
زاین بند قفص تا بنمیری نرهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به انسان‌ها یادآوری می‌کند که تا زمانی که از زندگی دنیوی و دنیاطلبی رها نشوند، نمی‌توانند به حقیقت و معنای واقعی زندگی دست یابند. او با اشاره به اینکه مانند طوطی که تنها رمز آزادی را می‌داند، آدمی باید از قید و بندهای دنیوی رهایی یابد. در نهایت، اوضاع و احوالی را توصیف می‌کند که نشان می‌دهد برای رسیدن به آزادی واقعی و فهم معنای زندگی، باید از اسارت‌های دنیایی فاصله گرفته و به عمق حقیقت بپردازد.
هوش مصنوعی: تا وقتی که از بند خواجگی و تسلط دیگران رهایی نیابی، حتی اگر فرمانده سپاه باشی، از اسارت نجات نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: شما مانند طوطی‌ای هستید که راز را از آن آقا شنیده‌اید. تا زمانی که در این قفس باشید، نمی‌توانید آزاد شوید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.