|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون دید دلم که شکل موزون داری
خود را به تو داد تا توَش چون داری
دل جام جهان نماست نه جام شراب
کش روز و شب از فراق پرخون داری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با مشاهدهٔ زیبایی و هارمونی دل، خود را به معشوق می‌سپارد و از او تقاضا دارد که احساسش را درک کند. او دل را به‌عنوان جامی توصیف می‌کند که جهان را نشان می‌دهد، نه به‌عنوان جام شراب. در این میان، شاعر از درد و رنجی سخن می‌گوید که در اثر دوری معشوق به دل راه یافته است.
هوش مصنوعی: وقتی دل من متوجه شد که تو زیبایی و هماهنگی خاصی داری، خودش را به تو تقدیم کرد تا تو به آن زیبایی نگاه کنی.
هوش مصنوعی: دل مانند جامی است که دنیای ایستاده در آن را نشان می‌دهد، نه مانند جام شرابی که فقط خالی می‌شود. در پی عشق و جدایی، هر روز و شب از غم و درد پر است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای آنکه درون نسخهٔ بیرون داری
روئی به صفای کون میمون داری
در داغ به طاوس شریکی اما
او بردم دارد تو جمله برکون داری
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.