اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۳۱
گر دل زتو بگسلد فراموشش باد
وز باد تو در آتش غم جوشش باد
وآن کس که زسودای تو عیشی دارد
گر دشمن جان من بود نوشش باد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از جدایی و احساسات تلخ ناشی از آن سخن میگوید. او بیان میکند که اگر دل محبوب از او بگسلد، بهتر است او را فراموش کند و از غمها دور باشد. همچنین به این نکته اشاره دارد که اگر کسی به دور از عشق او خوشیای دارد، حتی اگر آن شخص دشمن او باشد، از خوشیاش حسرتی نمیخورد و خوشحال است که او خوشبخت است.
هوش مصنوعی: اگر دل از تو جدا شود، فراموشش کن و امیدوار باش که از خشم تو، آتش غم شعلهور نشود.
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق تو خوشبختیای دارد، حتی اگر دشمن جان من باشد، خوشبختیاش را آرزو میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جان غاشیه غم تو بردوشش باد
درد تو روان من در آغوشش باد
جز وصل تو آرزو گر اندیشه کند
رسم و ره اندیشه فراموشش باد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.