|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یک حاجت بی‌دلی روا می‌نکنند
یک وعدهٔ عاشقی وفا می‌نکنند
این است غم ما که درین تنها[ی]ی
ما را به غم خویش رها می‌نکنند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تنهایی و دل‌تنگی خود سخن می‌گوید و احساس می‌کند که هیچ‌کس به نیازهای او پاسخ نمی‌دهد. او از وعده‌های عاشقانه ناکامی می‌جوید و می‌گوید که در این درد و غم، به حال خودش رها شده است. این غم عمیق و بی‌کسی در دل او باقی مانده و او را در تنهایی اسیر کرده است.
هوش مصنوعی: گاهی اوقات، نیاز بی‌معنایی را برآورده می‌کنند، اما وعده‌ای که برای عشق داده می‌شود، به آن وفا نمی‌کنند.
هوش مصنوعی: غم بزرگ ما این است که در این تنهایی، هیچ‌کس ما را به حال خود رها نمی‌کند و همچنان در غم‌های خود غرقیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.