اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۱
سلطان خودم خدمت سلطان نکنم
وز بهر دو نان خدمت دونان نکنم
نفس سگ من بِدَست و من سگبانم
از بهر سگی خدمت سگبان نکنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مراتب و موقعیتهای اجتماعی اشاره میکند و از خود میپرسد چرا باید به سلطانی که در عوام فریبی و ظلم است خدمت کند. او به خفت و ذلت ناشی از خدمت به افراد پست و در عین حال به پادشاهان میپردازد و در نهایت به خودشناسی و استقلالش تأکید میکند. شاعر احساس میکند که حتی در مقام یک سگ نیز آزادی و شرافتی بیش از خدمت به چنین سلطانی دارد.
هوش مصنوعی: من هرگز به خاطر هیچ سودی خدمت کسی که در مقام و ارزش پایینتر است، نمیروم و حاضر نیستم به خاطر دو لقمه نان، به کسی که مقامش پایینتر است، خدمت کنم.
هوش مصنوعی: من جان سگم را در دست دارم و خود را نگهبان او میدانم، اما برای خدمت به نگهبانی که سگم است، کاری انجام نمیدهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با درد تو اندیشهٔ درمان نکنم
با زلف تو آرزوی ایمان نکنم
جانا تو اگر جان طلبی خوش باشد
اندیشهٔ جان برای جانان نکنم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.