اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۹۲
ای مایهٔ رهبری و گمراهی تو
سهل است مرا طاعت اگر خواهی تو
گر خوانم و گر نخوانمت می دانی
گر خواهم و گر نخواهم آگاهی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به رابطهای عمیق و پرمعنا بین بنده و خداوند اشاره دارد. شاعر بر این باور است که خداوند، منشاء هدایت و گمراهی است و اطاعت از او برایش آسان است. او به آگاهی مطلق خداوند از خواستهها و نیتهایش اشاره کرده و میگوید که حتی اگر او دعا کند یا نکند، خداوند از حال او باخبر است. این مضمون نشاندهندهٔ توکل و تسلیم کامل شاعر به ارادهٔ الهی است.
هوش مصنوعی: ای کسی که باعث هدایت و گمراهی دیگران هستی، اگر بخواهی من آمادهام تا از تو فرمانبری کنم.
هوش مصنوعی: هرچند که من بخوانمت یا نخوانمت، تو میدانی که اگر بخواهم یا نخواهم، تو از آن باخبری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هم رهبر این عاشق گمراهی تو
هم مونس خلوت سحرگاهی تو
میسوزم و ازسوز من آگاهی تو
از سوختهٔ خویش چه میخواهی تو
ای دل گر ازین حدیث آگاهی تو
زین تفرقهٔ خویش چه میخواهی تو
یک لحظه که از حضور غایب مانی
آن لحظه بدانکه مشرک راهی تو
ای شاه نجف هر دو جهان شاهی تو
ره گمشدگان به سوی حق راهی تو
فایز نشناسدت و لیکن داند
الله نهای ولی اللهی تو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.