اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۵۱
یا رب تو مرا به آبرو فرمان بخش
چون درد تو داده ای تومان درمان [بخش]
ای عالم مطلق و تو دانای به حق
بخشنده تویی به بخشش خودمان بخش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به خداوند متوسل میشود و از او میخواهد که به واسطهٔ آبرو و کرامتش، فرمانی را به او عطا کند که دردهایش را درمان کند. او به بزرگی و علم مطلق خداوند اشاره میکند و بر این باور است که خداوند درک کاملی از حقایق دارد. در نهایت، شاعر به بخشندگی خداوند اشاره کرده و از او درخواست میکند که بخشش خود را نیز به او ارزانی دارد.
هوش مصنوعی: ای پروردگار، به من قدرت و عزت عطا کن، زیرا دردی که به من دادهای، نیازمند درمانی از جانب تو هستم.
هوش مصنوعی: ای دانشمند بزرگ و آگاه به همه چیز، تو تنها بخشنده هستی. لطفاً به ما نیز از بخشش خودت عطا کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.