اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۴۱
یا رب تو مرا عاشق صادق گردان
با عشق توَم دمی موافق گردان
من خود دانم که عشق کاری است بزرگ
من لایق آن نیم تو لایق گردان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از خداوند میخواهد تا او را به عاشقی صادق تبدیل کند و عشق به خدا را در وجودش نهادینه کند. او به بزرگی عشق آگاه است و میداند که عشق حقیقی کار آسانی نیست، اما از خدا تقاضا میکند که او را لایق این عشق بزرگ گرداند. این طلب به نوعی نشاندهندهٔ عجز و فقر انسانی در برابر علو معنوی و عشق الهی است.
هوش مصنوعی: ای خدای من، تو مرا با عشق واقعی دل بسته کن و آرزو دارم عشق تو در هر لحظه با من همراه باشد.
هوش مصنوعی: من خود میدانم که عشق موضوعی بسیار مهم و بزرگ است، اما من برای آن شایستگی ندارم. تو را شایسته این عشق میدانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.