اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۳
انصاف ز اختلافِ ایامِ فرق
پیدا کردی به گفتِ حق را الحق
آنجا که کمالِ کبریای قدم است
توحیدِ من و تو کفر باشد مطلق


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی موضوع توحید و کمال خداوندی میپردازد و بر این نکته تأکید میکند که حقیقت و انصاف در طول زمان مشهود میشود. شاعر به شدت به وحدت در توحید اشاره میکند و درمییابد که اگر به این وحدت نرسیم، باورهایمان ماهیت کفرآمیز خواهد داشت. در نهایت، شعر به تبیین عظمت و شکوه خداوند و اهمیت درک درست آن میپردازد.
هوش مصنوعی: با دقت به تغییرات زمان و روزگار، انصاف و حقیقت را از هم تمیز دادهای.
هوش مصنوعی: در جایی که شگفتی و عظمت وجود دارد، پیوند من و تو به وحدت، عدم اهمیت و بیارزشــی مطلق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کی باشد و کی لباس هستی شده شق
تابان گشته جمال وجه مطلق
دل در سطوات نور او مستهلک
جان در غلبات شوق او مستغرق
انصاف زاختلاف ایّام فرق
پیدا کردی به گفت حق را الحق
آنجا که کمال کبریای قدم است
توحید من و کفر تو باشد مطلق
شب تیره و صبح گشته روشن زافق
چون عارض دلدار ز پیروزه تتق
دریاب صبوح را و نومید مباش
کافزون ز شمارست بدادار طرق
ای لعل لبت برده ز یاقوت سبق
ریحان ز حیا پیش خطت شسته ورق
گر سرو زند لاف که چون قد توام
مشنو سخنش که الطویل الاحمق
کی باشد کی لباس هستی شده شق
تابان گشته جمال وجه منطق
دل در سطوات نور او مستهلک
جان در غلبات شوق او مستغرق
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.