اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۲۳۹ - الخوف
تا رهبر تو طبع بدآموز بود
بخت تو مپندار که پیروز بود
تو خفته به عیش و شب عمرت کوتاه
ترسم که چو بیدار شوی روز بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نگرانی از خوابآلودگی و غفلت انسان اشاره میکند و هشدار میدهد که اگر انسان در حالت ناآگاهی و خوشگذرانی بماند، ممکن است زمانی بیدار شود که دیگر فرصتی برای جبران ندارد. او با یادآوری اینکه هر کس بایستی مراقب رفتار خود باشد و از غفلت دوری کند، به اهمیت هوشیاری در زندگی اشاره میکند. این شعر به نوعی انتظار و بیم از آغاز واقعیتها را در ارتباط با گذر زمان و فرصتها بیان میکند.
هوش مصنوعی: اگر راهنمای تو دارای افکار منفی و نادرست باشد، نباید انتظار داشته باشی که در زندگیات موفق و پیروز شوی.
هوش مصنوعی: تو در خواب و خوشی به سر میبری و عمرت نیز در حال گذر است. نگرانم که وقتی بیدار شوی، دیگر روز زندگیات تمام شده باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا رهبر تو طبع بدآموز بود
بخت تو مپندار که پیروز بود
تو خفته به صبح و شب عمرت کوتاه
ترسم که چو بیدار شوی روز بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.