اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۲۳۵ - الخوف
نی همچو منت به عمر یاری خیزد
یاری چو منت به روزگاری خیزد
من خاک توم تو می دهی بر بادم
ترسم که میان ما غباری خیزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به موضوع خوف و تردید در رابطه بین خالق و مخلوق اشاره دارد. شاعر از احساس ترس خود در برابر جدایی یا غباری که ممکن است بین او و پروردگارش ایجاد شود، سخن میگوید. او همچنین به یاری و رحمت پروردگار اشاره میکند و نگران است که عمرش بیثمر سپری شود و در این میان، بین او و معشوقش فاصلهای بیفتد. در نهایت، این شعر بازتابدهنده حسی عمیق از وابستگی و نیاز به نزدیکی به خداوند است.
هوش مصنوعی: دوستی مانند نی در زندگی نمیآید، بلکه دوستی که به محبت و مهربانی است، در زمانهٔ مناسب شکل میگیرد.
هوش مصنوعی: من مانند خاک تو هستم و تو بر من بلندی میکنی. میترسم که بین ما فاصلهای ایجاد شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نه همچو منت به مهر یاری خیزد
نه نیز چو من به روزگاری خیزد
من خاک تو و تو میدهی بر بادم
ترسم که میان ما غباری خیزد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.