اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۲۲۱ - القضا و القدر
شمشیر فلک پاره کند جوشنها
پیکان قضا تیره کند روشنها
زنهار به مرگ دیگران شاد مشو
دودی است برآید ز همه روزنها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به موضوع قضا و قدر و پیامدهای آن میپردازد. او هشدار میدهد که نباید از مرگ دیگران شاد شد، زیرا عواقب ناشی از قضا و قدر ممکن است به دردی عمیق منجر شود. تصویر شمشیر و پیکان به نمادهای ناگواری اشاره دارد که زندگی بشر را تحت تأثیر قرار میدهد و در نهایت، شخصیتها و شرایط زندگی انسانها را تحت الشعاع قرار میدهد.
هوش مصنوعی: شمشیر آسمان زرهها را پاره میکند و تیر تقدیر نورها را تاریک میسازد.
هوش مصنوعی: هرگز به مرگ دیگران خوشحال نشو، زیرا این شادی مانند دودی است که از تمام شکافها بیرون میآید و به معنای درد و رنجی است که به دنبال دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در حبس مرنج با چنین آهنها
صالح بیتو چگونه باشم تنها
گه خون گریم به مرگ تو دامنها
گه پاره کنم ز درد پیراهنها
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.