|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
محکوم قضا که بنده خوانند او را
بر بالش شرع کی نشانند او را
گر چرخ به کام تو نگردد بمرنج
کاو نیز چنان رود که رانند او را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به موضوع قضا و قدر و سرنوشت انسان می‌پردازد. او تأکید می‌کند که انسان محکوم به قضا و سرنوشت خود است و نمی‌تواند بر آن تأثیر بگذارد. اگر زندگی و شرایط به دلخواه انسان پیش نرود، نباید ناراحت شود، زیرا حوادث نیز به‌طور طبیعی و طبق قضا و قدر پشت سر هم رخ می‌دهند. در نهایت، شاعر به پذیرش شرایط زندگی و عدم نگرانی از تغییرات طبیعت اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: انسانی که به سرنوشت و تقدیر خود محکوم است، چگونه می‌تواند بر مبنای قوانین شرع و دین به او شناسانده شود؟
هوش مصنوعی: اگر دنیا بر وفق مرادت نچرخد، ناراحت نباش؛ زیرا آنچه را که در حرکت است نیز به همین شکل ادامه می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
محکوم قضا، که بنده خوانند اورا
بر بالش حکم، کی نشانند اورا
گر چرخ نمیرود بکام تو، مرنج
کاو نیز چنان رود، که رانند اورا
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.