اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۹۲ - الاسرار
تا خواجه زنور خویش منفک نشود
در عالم اهل دیده بی شک نشود
رو دیده به دست آر که اسرار خدا
با عقل مزوِّر تو مدرَک نشود


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان این نکته پرداخته است که انسان باید از وابستگیهای دنیوی و تعلقات مادی جدا شود تا به عمق واقعیات دست یابد. در اینجا، شاعر به اهمیت نظارت بر نگاه و درون اشاره میکند و تأکید میکند که برای درک اسرار الهی، عقل محدود بشر کافی نیست. بنابراین، تنها با کنار گذاشتن پیشداوریها و روشنچشمی میتوان به درکی عمیقتر از وجود و حقیقت خداوند رسید.
هوش مصنوعی: تا زمانی که بزرگوار به رهایی از زنجیرهای خود نرسد، در نظر اهل بصیرت به یقین نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: چشمهایت را بگشا و به حقیقتهای پنهان توجه کن، زیرا رازهای الهی با عقل ناقص تو قابل درک نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.