اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۸۹ - الاسرار
آن قوم که راه بین فتادند و شدند
کس را زیقین خبر ندادند و شدند
آن بند که هیچ کس ندانست گشود
یک بند دگر بَرو نهادند و شدند


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به سرنوشت انسانها اشاره میکند که در جستجوی حقیقت و معنای زندگی، به راههای مختلفی میروند اما بسیاری از آنها از درک واقعیات باز میمانند. او به رویدادی اشاره میکند که بندهایی که بهطور ناگهانی گشوده شدهاند، به زودی بندهای دیگری به جا میماند. این شعر بیانگر چالشهای فهم و درک عمیق اسرار وجودی است و نشان میدهد که تلاش برای شناخت، همواره با موانع و کشفهای جدید همراه است.
هوش مصنوعی: آن دسته از مردم که در مسیر حق و حقیقت قرار گرفتند و به درستی و ایمان دست پیدا کردند، دیگران را از این آگاهی و شناخت بیخبر گذاشتند و از آنها دور شدند.
هوش مصنوعی: بند اول را که هیچ کس نتوانست باز کند، کنار گذاشتند و بند دیگری به آن اضافه کردند و همچنان در زنجیر ماندند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن قوم که راه بین فتادند و شدند
کس را ز یقین نشان ندادند و شدند
آن بند که هیچ کس ندانست گشود
یک بند دگر برو نهادند و شدند
آن قوم که راه بین فتادند و شدند
کس را به یقین خبر ندادندو شدند
آن عقده که هیچ کس نتوانست گشاد
هر یک بندی بر آن نهادند و شدند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.