اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۸۱ - الاسرار
روزت بستودم و نمی دانستم
شب با تو غنودم و نمی دانستم
ظن برده بُدم به من که من من باشم
من جمله تو بودم و نمی دانستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مفهوم وحدت وجود و درک عمیق ارتباط بین خود و خدا میپردازد. او از تجربیاتش در عالم خواب و بیداری سخن میگوید، بهطوریکه در روز خدا را ستوده و در شب در آرامش او غوطهور بوده، اما از این حال غافل بوده است. همچنین، او به این حقیقت پی میبرد که در حقیقت، خود را از خدا جدا نمیداند، و این درک را نمیشناخته است.
هوش مصنوعی: روز را به خوبی ستایش کردم و از آن بیخبر بودم که شب در خواب تو هستم و از این موضوع اطلاعی نداشتم.
هوش مصنوعی: به نظر میرسید که من فکر میکردم فقط خودم هستم، در حالی که در واقع من بخشی از تو بودم و خودم نمیدانستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روزت بستودم و نمیدانستم
شب با تو غنودم و نمیدانستم
ظن برده بدم به خود که من من بودم
من جمله تو بودم و نمیدانستم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.