گنجور

شمارهٔ ۹۷

 
عرفی
عرفی شیرازی » مثنویات
 

کسی کو دلگشا ماند دلش چون سنگ می بینم

از آن در خوشدلی هم خویش را دلتنگ می بینیم

براه عشق هرکس کوشش دارد بغیر از من

که دائم چند و چون در منزل و فرسنگ می بینم

ندانم کین پریشان دل چه میخواهد ز جان خود

مدام این شیشه را درگفت وگو با سنگ می بینم

همین غمها بعهد جهل بود اما نمیدیدم

همانا این ستم ها را من از فرهنگ می بینم !

تو حق بینی و من هم ای حکیم این جنگ بی سوداست

تو خاصیت ز گوهر بینی و من رنگ می بینم

نقاب از چهره تا افکنده خورشید تابانم

ز شرم بی نقابی باقضا در جنگ می بینم

نمیدانم که عرفی را چه معنی میخلد دردل

که بازش های ها گریه هر آهنگ می بینم



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

شکرستان