گنجور

بحر خفیف

 
عنصری
عنصری » ابیات پراکندهٔ مثنویها
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع سنگک و برف باری و باران مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ن» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | ج | خ | د | ر | س | ش | ک | گ | م | ن | و | ه | ی

ا

شمارهٔ ۱: سر که یابد گسسته کیسنه را

ب

شمارهٔ ۲: نتوان ساخت از کدو گوداب

ت

شمارهٔ ۳: شاه غزنین چو نزد او بگذشت

شمارهٔ ۴: او مرآن را در آن یله کرده است

شمارهٔ ۵: صعب چون بیم و تلخ چون غم جفت

شمارهٔ ۶: مرورا گشت گردن و سر و پشت

شمارهٔ ۷: از غم تو بدل گریغش نیست

شمارهٔ ۸: ببر آورد بخت پوده درخت

شمارهٔ ۹: زان مثا حال من بگشت و بتافت

شمارهٔ ۱۰: هر که فرهنگ ازو فروهیدست

شمارهٔ ۱۱: گرد پرگار چرخ مرکز بست

شمارهٔ ۱۲: سرد آهش چو زنگیانی زشت

شمارهٔ ۱۳: رای دانا سر سخن ساریست

ج

شمارهٔ ۱۴: آن صنم را ز گاز و ز نشکنج

خ

شمارهٔ ۱۵: بیوفا هست دوخته بدو نخ

شمارهٔ ۱۶: چون برون جست مرز از سوراخ

شمارهٔ ۱۷: چون بیامد بوعده بر سامند

د

شمارهٔ ۱۸: از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد

شمارهٔ ۱۹: پادشاهی که با شکه باشد

شمارهٔ ۲۰: هر که بر درگه ملوک بود

شمارهٔ ۲۱: گفت کاین مردمان بی باکند

شمارهٔ ۲۲: دل پهلو پسر بساز آورد

شمارهٔ ۲۳: بر سر باد تند و موج بلند

شمارهٔ ۲۴: فعل آلوده گوهر آلاید

شمارهٔ ۲۵: لشکر شادبهر در جنبید

شمارهٔ ۲۶: هر که را راهبر ز غن باشد

شمارهٔ ۲۷: با درفش ار تپانچه خواهی زد

شمارهٔ ۲۸: آب و آتش بهم نیامیزد

شمارهٔ ۲۹: هر که را رهبری کلاغ کند

شمارهٔ ۳۰: تیز شد عشق و در دلش پیچید

ر

شمارهٔ ۳۱: نکند میل بی هنر بهنر

شمارهٔ ۳۲: روز پیکار و روز کردن کار

شمارهٔ ۳۳: مثل مو بود بدین اندر

شمارهٔ ۳۴: بارگی خواست شاد بهر شکار

شمارهٔ ۳۵: گاه اقبال آبگینه خنور

س

شمارهٔ ۳۶: گفتم این و گریختم ز عسس

شمارهٔ ۳۷: خواستم با نیاز و داشادش

ش

شمارهٔ ۳۸: شد مژه گرد چشم او ز آتش

شمارهٔ ۳۹: زود بردند و آزمودندش

شمارهٔ ۴۰: سنگ بی نمج و آب بی زایش

ک

شمارهٔ ۴۱: رخ ز دیده نگاشته بسر شک

شمارهٔ ۴۲: چون مراغه کند کسی بر خاک

شمارهٔ ۴۳: تبنک را چو کژ نهی بیشک

گ

شمارهٔ ۴۴: بسپاریم دل بجستن جنگ

م

شمارهٔ ۴۵: مهر ایشان بود فیا وارم

شمارهٔ ۴۶: گفت نقاش چونکه نشناسم

شمارهٔ ۴۷: از گهر گرد کردن بفخم

ن

شمارهٔ ۴۸: ویحک ای ابر گنهکاران

شمارهٔ ۴۹: تیره بر چرخ راه کاهکشان

شمارهٔ ۵۰: که حسد هست دشمن ریمن

شمارهٔ ۵۱: بهمه شهر بود ازو آذین

و

شمارهٔ ۵۲: مرد ملاح تیز اندک رو

شمارهٔ ۵۳: گنجشک از آنکه فزون دارد تاو(؟)

ه

شمارهٔ ۵۴: رخم از رنگ تست ریشیده

شمارهٔ ۵۵: هرچه واجب شود ز باد افراه

شمارهٔ ۵۶: گفت بر پرنیان ریشیده

شمارهٔ ۵۷: منظر او بلند چون خوازه

شمارهٔ ۵۸: چون همی شد بخانه آماده

شمارهٔ ۵۹: با غلامان و آلت شکره

شمارهٔ ۶۰: کار زرگر به زر شود بر راه

شمارهٔ ۶۱: بندیان داشت بی زوار و پناه

شمارهٔ ۶۲: لاله از خون دیده آغشته

ی

شمارهٔ ۶۳: زان گشاید فقع که بگشادی

شمارهٔ ۶۴: هرچه یابی وزان فرومولی

شمارهٔ ۶۵: ساخت آنگه یکی بیوگانی