ز سوز عشق من جانت بسوزد
همه پیدا و پنهانت بسوزد
ز آه سرد و سوز دل حذر کن
که اینت بفسرد وانت بسوزد
مبر نیرنگ و دستان پیش آن کو
به صد نیرنگ و دستانت بسوزد
به دست خویشتن شمعی میفروز
که هر ساعت شبستانت بسوزد
چه داری آتشی در زیر دامان
کز آن آتش گریبانت بسوزد
دل اندر وصل من بستی و ترسم
که ناگه تاب هجرانت بسوزد
ندارد سودت آن گاهی که گوئی
عبید آن نامسلمانت بسوزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شدت عشق و سوز دلش میگوید و نسبت به عواقب آن هشدار میدهد. او به معشوق میگوید که نیرنگ و فریبی به کار نبرد، زیرا در نهایت خود خواهد سوخت. همچنین شاعر به هشدار درباره آتش درون خود و آسیبهایی که ممکن است به وجود آورد، میپردازد و از ترس دوری و جدایی صحبت میکند. در پایان، به معشوق یادآوری میکند که نه تنها خود، بلکه با بیاعتنایی به او ممکن است بر او اثر منفی بگذارد.
هوش مصنوعی: اگر عشق من باعث آتشسوزی جانت شود، تمام وجودت، چه آشکار و چه پنهان، در این آتش خواهد سوخت.
هوش مصنوعی: از اندوه و آه سرد من بپرهیز، زیرا که این آتش به دل تو نیز آسیب خواهد زد و تو را خواهد سوزاند.
هوش مصنوعی: از نیرنگ و فریفتن خودداری کن، چراکه کسی که به تو تظاهر میکند، به خاطر نیرنگهای او خودت آسیب خواهی دید.
هوش مصنوعی: خودت با دست خودت آتش نبر، زیرا هر لحظه میتواند باعث سوختن خانهات شود.
هوش مصنوعی: تو چه آتش و ناراحتی در دل داری که اگر بروز کند، گریبانت را خواهد سuzاند؟
هوش مصنوعی: دل تو را در عشق من به خود مشغول کردی، اما میترسم که ناگهان طاقت دوریت را نداشته باشی و دلت بسوزد.
هوش مصنوعی: زمانی که بگویی عبید (شاعر) بسوزد، هیچ سودی برای تو ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز سوز عشق من جانت بسوزد
همه پیدا و پنهانت بسوزد
ز آه سرد و سوز دل حذر کن
که اینت بفسرد آنت بسوزد
مبر نیرنگ و دستان پیش او کو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.