ای جوانبخت وزیری که کند افسر سر
خاک پایت چو بدین گنبد خضرا برسد
جان هر خسته ز لطف تو دوا کسب کند
دل هرکس ز عطایت به تمنی برسد
ملک را چون تو عمیدی چو خدا روزی کرد
رکن اسلام ز نام تو به اعلی برسد
خسروا بنده عبید از کرمت دارد چشم
کش ز یمن نظرت کار به بالا برسد
گر بود مصلحت احوال دعاگو با شاه
عرضه فرمای چو رایات به بیضا برسد
بیتکی چند ز اشعار کسان داردم یاد
یک دو زان شاید اگر زانکه به آنها برسد
«آنکه او هست در این دور به نانی خرسند
حرص گیرد چو بدین حضرت والا برسد»
آری از چاه به جز آب تمنی نکند
بار گوهر طلبد هرکه به دریا برسد
تا ابد کامروا باشد که خصمت گر خود
نظری باز کند مرگ مفاجا برسد
مدت عمر تو چندانکه پیاپی صد بار
جرم خورشید جهانگرد به جوزا برسد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه ستایش وزیری جوان است که بخشش و مهربانیاش درمان دردمندان و برآورندهٔ آرزوهاست. عبید از او میخواهد به کارش توجه کند و هنگامی که سپاه شاه به بیضا رسید، حالش را به شاه بگوید. سپس با نقل بیتی از دیگران، آزمندی خود را به گردن بزرگی درگاه ممدوح میاندازد: کسی که به دریا برسد گوهر میخواهد نه آب. شعر با دعا برای کامروایی و عمر دراز وزیر و نابودی دشمنانش پایان مییابد.
هوش مصنوعی: ای وزیر جوان و نیکبخت، خاک پای تو چنان ارجمند است که اگر به این آسمان سبز برسد، تاج سر بزرگان میشود.
هوش مصنوعی: جان هر رنجور و بیماری از مهربانی تو درمان مییابد و دل هر کسی از بخشش تو به آرزویش میرسد.
هوش مصنوعی: چون خداوند وزیر و تکیهگاهی مانند تو را نصیب مملکت کرد، ستون اسلام به برکت نام تو به بالاترین مرتبه میرسد. واژههای «عمید» و «رکن» گویا به نام و لقب ممدوح اشاره دارند.
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، بندهات عبید از بخشندگی تو امید دارد که از برکت توجه تو کارش رونق بگیرد و بالا برود.
هوش مصنوعی: اگر صلاح میدانی، حال این دعاگو را وقتی پرچمهای شاه به بیضا رسید به عرض شاه برسان.
هوش مصنوعی: چند بیت از شعر دیگران به یادم هست که اگر کار به آنها برسد، یکی دو تا از آنها مناسب حال من است.
هوش مصنوعی: کسی که در این روزگار به تکهنانی قانع است، وقتی به این درگاه بلندمرتبه میرسد، آزمند میشود. شاعر این بیت را از شعر دیگران نقل میکند تا خواهش خود را توجیه کند.
هوش مصنوعی: آری، از چاه جز آب نمیتوان خواست، اما هر که به دریا برسد بار گوهر میطلبد؛ یعنی درگاه بخشندهای چون تو، آرزوی بیشتر را برمیانگیزد.
هوش مصنوعی: همیشه کامروا باشی، چنان که اگر دشمنت حتی چشمی بگشاید، مرگ ناگهانی به سراغش بیاید.
هوش مصنوعی: عمرت چندان دراز باشد که خورشید جهانگرد صد بار پشت سر هم به برج جوزا برسد؛ یعنی صد سال عمر کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟
جنبش قاف محال است به عنقا برسد
جگر تشنه صحرای علایق ترسم
سیل ما را نگذارد که به دریا برسد
عالمی همچو صدف چشم و دهن وا کرده است
[...]
کاش خضری به من بادیه پیما برسد
که سراغ حرمم تا در ترسا برسد
دل و دین را چه کنم عرضه به جولانگه تو؟
مشکل این جنس فرومایه به یغما برسد
ناله تا کی شکند، در جگر خویش سپند؟
[...]
خون که افسرد چه نفعش ز عناب رسد
تشنه چو نمرد چه حاصل که بدو آبرسد
موقعیت مده از دست که سودی ندهد
نوش دارو که پس از مرک بسهراب رسد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.