|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بیا که تشنه لعلت چو آب یاقوتم
ببین که خون جگر بی لبت بود قوتم
فریب نرگس سحرآفرین جادویت
نموده محو ز خاطر فسون هاروتم
شهید ناز تو یا کشته وصالم من
که نخل سدره طوبی است چوب تابوتم
نهنگ بحر شکافم و لیک یونس وار
نشانده کشتی دوران بسینه حوتم
نیم مقید این تیره دام ناسوتی
که نور مطلق عنقای قاف لاهوتم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و longing به معشوق سخن می‌گوید و تشنگی خود را به زیبایی او تشبیه می‌کند. او از درد و رنجی که دوری معشوق برایش به همراه دارد، می‌گوید و به جادو و فریب نرگس چشمان او اشاره می‌کند. شاعر خود را شهید عشق می‌داند و با اشاره به درخت طوبی، نوعی از معنویت و برکت را به زندگی‌اش نسبت می‌دهد. او همچنین تمثیلی از خود به عنوان نهنگ در دریای زندگی ارائه می‌دهد و عزمش برای نجات از مشکلات را نشان می‌دهد. در پایان، شاعر به محدودیت‌ها و قیدهای دنیایی اشاره می‌کند و در عین حال امید به نور و رهایی را در دل خود نگه می‌دارد.
هوش مصنوعی: بیا که من به شدت به لب‌های تو نیاز دارم، به اندازه‌ای که یک یاقوت به آب. حالا ببین که نبودن تو و دوری‌ات چه بر من سخت است و چقدر از درد دلم رنج می‌برم.
هوش مصنوعی: فریب جذابیت و زیبایی نرگسی تو مرا به خود جلب کرده و تمام افکارم را از یاد برده است.
هوش مصنوعی: من عاشق تو هستم و به خاطر وصالت از جانم گذشته‌ام. وجودم مانند نخل سدره طوبی به زیبایی و اهمیت است، و تابوت من نشانه‌ای است از عشق و فداکاری‌ام.
هوش مصنوعی: من در دل دریا همچون نهنگی بزرگ فرو می‌روم، اما مانند یونس پیامبر به طرز معجزه‌آسا کشتی زندگی‌ام را در درون خود حفظ کرده‌ام.
هوش مصنوعی: نیمی از وجودم در این دنیای مادی گرفتار شده است، در حالی که نور مطلق و بی‌نهایت مانند پرنده‌ای افسانه‌ای در قاف، فراتر از آن قرار دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شهید وصلم و سیراب تر ز یاقوتم
ز نخل توبه تراشیده اند تابوتم
مراست معجزهٔ مشکل گشای و هر ساعت
فریب می دهد امید سحر هاروتم
به دست ساده دلی ده عنان کار که من
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.