خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف
دویار زیبا بداد ما را خدای یکتا نجیب و عارف
اگر چه رفتم بهر دیاری بسی بگشتم بجست یاری
دویار جستم ز فضل باری حکیم و دانا نجیب و عارف
چه خواست صیدش کند زمانه دلم بقیدش بسوی دانه
بدفع کیدش زهر کرانه شدند پیدا نجیب و عارف
کنونکه گردید ذهاب جایم نهاد خورشید سری بپایم
فلک بکوبد در سرایم که جویم آنجا نجیب و عارف
چرا نبینم به قلب صافی چه نور هر دم جمال کافی
کنون که دارد به موشکافی دو چشم بینا نجیب و عارف



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از خدای یکتا سپاسگزار است که دو یار زیبا و عارف را نصیب او کرده است. او به جستجوی یاری رفته و در این راه با چالشها و سختیهایی روبرو شده است. همچنین به جستجو و یافتن معانی و زیباییهای حقیقی زندگی اشاره کرده و بر اهمیت شناخت و بینایی دل تأکید دارد. شاعر در پایان ابراز میکند که شفافیت دل و دیدن جمالهای حق را جز با چشم دل نمیتوان حاصل کرد.
هوش مصنوعی: خداوند یگانه، دو یار زیبا و شایسته و عارف را به ما عطا کرده است.
هوش مصنوعی: هرچند که به مسافرت رفتهام و در جاهای مختلف گشتهام تا یاری پیدا کنم، به دنبال فضل خداوند و دانشمندان بزرگ و عارفان واقعی هستم.
هوش مصنوعی: زمانه چه قصدی دارد که دل مرا به دام بیندازد؟ اما من با تمام تلاش خود سعی میکنم از ترفندهایش دور بمانم. آنهایی که در این میان از زهر زمانه آسیب دیدهاند، خود را نشان میدهند؛ آنها انسانهای نیک و عارف هستند.
هوش مصنوعی: حال که دوری و جدایی به پایان رسیده و به مکان جدیدی آمدهام، خورشید بر سرم سایه انداخته و آسمان در سرای من به صدا درآمده است. در اینجا میخواهم نجیب و عارف را بیابم.
هوش مصنوعی: چرا قلب پاکم را نبیند که هر لحظه نور زیبایی میتابد، اکنون که دو چشم بینا و با فهم و نیکو دارم که میتوانند از زیباییها آگاه شوند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.