نموده رخش تا جمالی مرا
بدل بسته نقش خیالی مرا
ز هجرش چه نالم که مهرش نمود
زهر ذره راه وصالی مرا
نماید جهان جمله پیش نظر
ز خورشید رویش ظلالی مرا
زبان را چه یارا که گوید جواب
کند از لبش گر سؤالی مرا
ز طاوس حسنش چگویم که دل
ز کف برده پر و بالی مرا
دراین پرده نقش دو کون از رخش
بود در نظر خط و خالی مرا
چه کم گردد از کوثر رحمتش
بکام ار بریزد زلالی مرا
چه نور از تجلی نورش بدل
رسد هر نفس طرفه حالی مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی بیان حال عاشقی است که جمال معشوق الهی را دیده و نقش خیال او در دلش نشسته است. شاعر جهان و هر دو عالم را سایه و خط و خال روی او میداند و از هر ذره راهی به وصال میبیند، پس از هجر نمینالد. در پایان از دریای رحمت او جرعهای میطلبد و میگوید تجلی نور او هر دم حالی تازه در دلش پدید میآورد.
هوش مصنوعی: از وقتی رخسار معشوق زیبایی خود را به من نشان داد، نقش و خیال او در دلم نقش بست.
هوش مصنوعی: چرا از دوری او بنالم، وقتی مهر و محبتش (و به اشارهٔ خورشید) از هر ذرهٔ جهان راهی به وصال برایم گشوده است؛ یعنی او در همه چیز پیداست.
هوش مصنوعی: همهٔ جهان در نظر من سایههایی از خورشید روی اوست؛ یعنی هستی پرتو و جلوهٔ جمال اوست.
هوش مصنوعی: اگر از لب خود از من سؤالی کند، زبانم توان پاسخگفتن ندارد و از هیبت و شیفتگی خاموش میمانم.
هوش مصنوعی: از زیبایی طاووسوار او چه بگویم که با پر و بال جلوهاش دل را از دستم ربوده است.
هوش مصنوعی: در این پردهٔ هستی، نقش هر دو جهان در نظر من چون خط و خال چهرهٔ اوست؛ یعنی دو عالم جلوهای از رخسار اوست.
هوش مصنوعی: اگر از چشمهٔ کوثر رحمتش جرعهای آب زلال به کام من بریزد، چه چیزی از آن کم میشود؟ رحمت او بیپایان است.
هوش مصنوعی: شاعر (نورعلی) میگوید: چون نور از تجلی نور او به دلم میرسد، هر لحظه حالی شگفت و تازه به من دست میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.