ندارد مه چو یارم روی زیبا
اگر دارد ندارد موی زیبا
ندیده بر فلک چشم زمانه
هلالی همچو آن ابروی زیبا
شده بس دل بدنبالش پریشان
پریشان کرده تا گیسوی زیبا
خیال سرو قدانم ز خاطر
همه برد از قد دلجوی زیبا
هزارش فتنه هر دم در کناریست
ز سحر نرگس جادوی زیبا
بیغما داده دین بس مسلمان
ز کفر طره هندوی زیبا
گل افشان بین زو صفش خامه نور
بگو آن دم ز رنگ و بوی زیبا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل وصف زیبایی یار است و یکایک اعضای او را با زیباییهای طبیعت میسنجد و برتر میشمارد: چهره از ماه، ابرو از هلال و قامت از سرو. شاعر از آشوبی میگوید که گیسو و چشم یار در دلها برپا کرده است. سپس زلف سیاه او را به کافری تشبیه میکند که دین مسلمانان را به یغما میبرد. در بیت پایانی، قلم خود را با تخلص «نور» در وصف رنگ و بوی یار گلافشان میخواند.
هوش مصنوعی: ماه چهرهای به زیبایی چهرهٔ یار من ندارد؛ و اگر هم چهرهٔ زیبایی داشته باشد، گیسوی زیبایی مانند او ندارد.
هوش مصنوعی: چشم روزگار هرگز در آسمان هلالی به زیبایی ابروی خمیدهٔ یار ندیده است.
هوش مصنوعی: از وقتی یار گیسوی زیبایش را پریشان کرده، دلهای بسیاری در پی او پریشان و آشفته شدهاند.
هوش مصنوعی: قامت دلپسند و زیبای یار، خیال همهٔ زیبارویان سروقامت را از ذهن من بیرون برد.
هوش مصنوعی: از جادوی چشم زیبا و فریبندهٔ یار که به گل نرگس مانند شده، هر لحظه هزاران فتنه و آشوب در کنار اوست.
هوش مصنوعی: بسیاری از مسلمانان به سبب زلف سیاه و کافرکیش یار، دین خود را به تاراج دادهاند؛ یعنی عشق زلف او ایمانشان را ربوده است.
هوش مصنوعی: ببین که قلم نورعلی از وصف یار گلافشانی میکند؛ پس در آن هنگام از رنگ و بوی زیبای او سخن بگو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.