آن کس که ورای کفر و ایمان من اوست
مجموعه خاطر پریشان من اوست
او را و مرا ز همدگر گر خواهند
نتوان کردن جدا که جانان من اوست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن کس که ورای کفر و ایمان من اوست
مجموعه خاطر پریشان من اوست
او را و مرا ز همدگر گر خواهند
نتوان کردن جدا که جانان من اوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به وجود محور اصلی و حقیقتی اشاره می‌کند که فراتر از مفاهیم کفر و ایمان است. او به ارتباط عمیق و غیرقابل تفکیک خود با معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که هرگونه جدایی از او غیرممکن است، زیرا معشوق جان اوست و وجودش را تشکیل می‌دهد. در واقع، عشق و وابستگی به این معشوق به قدری عمیق است که از هر نوع تعبیری فراتر می‌رود.
هوش مصنوعی: شخصی که فراتر از باورها و عدم باورها قرار دارد، خود اوست که مجموعه‌ای از اندیشه‌ها و احساسات آشفته من را تشکیل می‌دهد.
هوش مصنوعی: اگر او و من بخواهیم، می‌توانند ما را از یکدیگر جدا کنند، اما او که محبوب من است، همان جانان من است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.