که می آرد به دل پیغامِ یارش
که باد از صدقِ دل جانم نثارش
نیارامد دلم تا روزِ محشر
مگر آن شب که گیرم در کنارش
غلامِ نکهتِ بادِ صبایم
که دارد بویِ زلفِ مشک بارش
گلش گر در چمن بیند نشیند
سنانِ رشک در پهلویِ خارش
که باشد نرگسِ رعنا که خود را
کند نسبت به چشمِ پر خمارش
بماند زادۀ کانِ بدخشان
خجل از رشکِ لعلِ آب دارش
خلافِ سرو اگر بالا نماید
گریزد ز آن بلا در زینهارش
عجب نبود اگر در روضه طوبا
زمین بوسد نه سرو جویبارش
بلرزد از حسد سروِ پیاده
چو برطرفِ چمن بیند سوارش
عجب چابک سواری وین عجب تر
که قلبِ دوستان باشد شکارش
نه زر دارم نه زور و هیچ غم نیست
ز زاریِ نزاریِ نزارش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در آرزوی پیامی از یار و شب وصال اوست و به باد صبا که بوی زلف یار را میآورد دل بسته است. سپس زیبایی یار را از گل و نرگس و لعل و سرو و حتی طوبی برتر میشمارد و او را سوارکار چابکی میخواند که دل دوستان را شکار میکند. در پایان از تهیدستی و ناتوانی خود و بیاعتنایی یار به زاری نزاری گله میکند.
هوش مصنوعی: کیست که پیام یارِ دل را به دل میرساند؟ جانم از روی صدق فدای آن پیامآور باد.
هوش مصنوعی: دلم تا روز قیامت آرام نمیگیرد، مگر آن شبی که یار را در آغوش بگیرم.
هوش مصنوعی: بندهٔ بوی خوش باد صبا هستم، چون بوی زلف مشکافشانِ یار را با خود دارد.
هوش مصنوعی: اگر گل یار را در باغ ببیند، از رشک چنان است که گویی نیزهٔ حسد در پهلوی خودِ خارش فرو میرود.
هوش مصنوعی: نرگسِ خودآرا کیست که خود را با چشم مست و خمارآلود یار مقایسه کند؟
هوش مصنوعی: لعلی که از معدن بدخشان برآمده، از رشک لب سرخ و درخشان یار شرمسار میماند.
هوش مصنوعی: اگر یار در برابر سرو قامت خود را نشان دهد، سرو از این بلا (با بازی میان «بالا» و «بلا») میگریزد و به زنهار و پناه او میآید.
هوش مصنوعی: شگفت نیست اگر درخت طوبی در بهشت پیش قامت یار زمین ببوسد، تا چه رسد به سرو کنار جوی.
هوش مصنوعی: سروِ ایستاده و پیاده وقتی یار را سوار بر کنار باغ ببیند، از حسد میلرزد.
هوش مصنوعی: چه سوارکار چابکی است، و شگفتتر آنکه شکارش دلهای دوستان است (با ایهام «قلب» به معنای میانهٔ سپاه).
هوش مصنوعی: نه زر دارم و نه زور، و یار هیچ غمی از ناله و زاری نزاریِ لاغر و نزارِ خود ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هزاران آفتاب اندر کنارش
هزاران اژدها اندر حصارش
قضا رمزی ز چشمان خمارش
قدَر سرّی ز زلف مشگبارش
مه و مهر آیتی زآن روی زیبا
نکویانِ جهان آیینهدارش
زده در موکب سلطان سوارش
به نوبت پنج نوبت چار یارش
ملایک با طبقهای نثارش
ستاده جمله از جان دوستدارش
سریر شرع، تخت پائدارش
به تختش چار عمده چار یارش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.