خنک وجودِ کسی کِه ش نظر به هم نفسی ست
که بویِ هم نفسی یافته ست هر که کسی ست
نمی شود به سر از همدمی دمی آن را
که اندکی به گریبانِ عقل دست رسی ست
بیا که گر بروی تا هزار سال از تو
هنوز در دلم انسی و در سرم هوسی ست
به هوش باز نیاید دلم که مستیِ عشق
نه آن بود که به هر مهلتیش وابرسی ست
به جز خیالِ تو چیزی به دیده در ناید
مرا که کوهِ اُحد در نظر کم از عدسی ست
هنوزم ار رمقی هست بی تو معذورم
که مرغِ جانِ چو سنگم در آهنین قفسی ست
رقیبم از درِ او گو بران من از شیرین
بدین قدر نگریزم که با شکر مگسی ست
بلی منم نه عسس مانع شد آمدِ خویش
به کویِ دوست که هر عضو بر تنم عسسی ست
نزاریا نفسی تازه روی و خوش دل باش
که انقلاب محالاتِ نفس در نفسی ست
بهشت طالبی آوازه بشنوی ز بهشت
که جز مسخَرِ بانگِ میان تهی جرسی ست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از ارزش همدمی میگوید و اینکه خردمند بی یار نمیتواند زندگی کند. سپس از عشقی سخن میگوید که دوری هزارساله هم آن را کم نمیکند، از مستی عشقی که پایان ندارد و از اینکه جز خیال یار چیزی در چشمش نمیآید. او از راندن رقیب نمیهراسد، اما شرم خود را مانع رسیدن به کوی دوست میداند. در پایان نزاری خود را به امید و شادی فرامیخواند، زیرا ناممکنها در یک دم دگرگون میشوند، و بهشتجویی از روی شنیدهها را دلبستن به بانگی پوچ میداند.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که چشمش به یک همدم و یار است؛ زیرا هر کس که ارزش و شخصیتی داشته باشد، بویی از همدمی و یاری برده است.
هوش مصنوعی: کسی که اندکی از عقل بهره دارد، حتی لحظهای نمیتواند بی همدم و یار سر کند.
هوش مصنوعی: بازگرد؛ زیرا اگر هزار سال هم از من دور شوی، باز در دلم انس و الفت با تو و در سرم آرزوی تو هست.
هوش مصنوعی: دلم به هوش نمیآید، چون مستی عشق چیزی نیست که با گذشت اندک زمانی تمام شود و انسان از آن به خود آید.
هوش مصنوعی: جز خیال تو چیزی به چشمم نمیآید؛ در نظر من کوه بزرگ احد از دانهٔ عدسی هم کوچکتر است، یعنی همهچیز جز تو برایم بیارزش است.
هوش مصنوعی: اگر هنوز بی تو نیمهجانی دارم و زندهام، مرا ببخش؛ زیرا پرندهٔ جانِ سختچونسنگم در قفسی آهنین گرفتار است و نمیتواند پرواز کند و از تن رها شود.
هوش مصنوعی: به رقیب بگو مرا از در خانهٔ یار براند؛ من با این اندازه آزار از آن شیرینلب نمیگریزم، چون همیشه کنار شکر مگسی هست و رقیب هم مانند مگسی است گرد شیرینی.
هوش مصنوعی: آری، خودم مانع رفتنم به کوی دوست شدم، نه نگهبان شب؛ زیرا هر عضو بدنم مانند نگهبانی مرا از رفتن بازمیدارد، یعنی شرم و ترس خودم مرا بازداشته است.
هوش مصنوعی: ای نزاری، لحظهای شاداب و خوشدل باش؛ زیرا دگرگون شدن کارهای ناممکن در یک دم روی میدهد.
هوش مصنوعی: تو بهشت را میجویی چون آوازهاش را شنیدهای؛ چنین بهشتجویی جز گرفتارِ بانگ زنگی میانتهی نیست، یعنی دلبسته به صدایی پوچ و شنیدهها شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.