گنجور

شمارهٔ ۱۱۶۷

 
حکیم نزاری
حکیم نزاری » غزلیات
 

چه شورست این که در عالم فکندی

زلازِل در بنی آدم فکندی

به شش روز این همه بر هم نهادی

به روزِ هفتمین از هم فکندی

از آن دادی تحرّک آسمان را

که بنیادِ زمین محکم فکندی

ز خاکی آدمی را برگزیدی

پس آن گه‌کار با یک دم فکندی

ندا کردی به نوح و امّتش را

به طوفان و بردی و دریم فکندی

خلیلت را به آتش در نهادی

میانِ روضۀ خرّم فکندی

کلیم الله را از صحبت خضر

چنان در مشکلی مبهم فکندی

مسیحی را برون آوردی از غیب

گره بر رشتۀ مریم فکندی

روان کردی قیامت در رکابش

فغان در امّتِ خاتم فکندی

شهادت را میان نفی و اثبات

بجایِ سکّه بر درهم فکندی

منافق را چو بر تو معترض شد

به قهر اندر دهانش سم فکندی

موافق را به توفیق هدایت

فرازِ چشمه ی زمزم فکندی

نزاری را به نقدالوقت در حلق

زلالِ سرّ ِ جامِ جم فکندی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام