بیا ساقی آن جام گوهر فشان
به ترکیب من گوهری در نشان
مگر جان خشگم بدو تر شود
که زنگار گوهر به گوهر شود
چو فارغ شد اسکندر فیلقوس
ز یغمای برطاس و تاراج روس
نشستنگهی زان طرف باز جست
که دارد نشیننده را تن‌درست
درختش ز طوبی دل‌آویز‌تر
گیاهش ز سوسن زبان تیزتر
رونده در او آب‌های زلال
گوارا چو می گر بود می حلال
به پیرامنش بیشه‌های خدنگ
به هم بر شده شاخ بر شاخ تنگ
فزون‌تر درختش ز پنجاه ارش
از آب و هوا یافته پرورش
چو زینگونه جایی به‌دست آمدش
در آنجای فرخ نشست آمدش
بر او باز گسترد رومی بساط
همی‌کرد با تازه‌رو‌یان نشاط
چو شاهان نشستند در بزم شاه
شد آراسته حلقه‌ی بزمگاه
بفرمود شه تا غنیمت کشان
دهند از شمار غنیمت نشان
ز گنجی که آکنده شد کوه کوه
ز روس و ز برطاس و دیگر گروه
دبیران پژوهش به کار آورند
کم و بیش آن در شمار آورند
غنیمت‌کشان بر در شهریار
غنیمت کشیدند بیش از شمار
گشادند سر بسته گنجینه‌ها
کزو خیزد آسایش سینه‌ها
نه چندان گرانمایه در بار بود
که آنرا شماری پدیدار بود
زر کانی و نقره زیبقی
که مهتاب را داد بی رونقی
زبرجد به خروار و مینا به من
درق‌های زر درع‌های سفن
ز کتان و متقالی خانه‌باف
زده کوهه بر کوهه چون کوه قاف
سلب‌های زربفت نادوخته
سپرهای چون کوکب افروخته
به خروارها قندز تیغ‌دار
سمور سیه نیز بیش از شمار
ز قاقم نه چندان فرو بسته بند
که تقدیر آن کرد شاید که چند
فروزنده سنجاب و روباه لعل
همان کره اسبان نادیده نعل
وشق نیفه‌های شبستان فروز
چو خال شب افتاده بر روی روز
جز این مایه‌ها نیز بسیار گنج
که آید ضمیر از شمارش به رنج
در آن موینه چون نظر کرد شاه
بهار ارم دید در بزمگاه
به مقدار خود هر یکی را شناخت
که از هر متاعی چه شایست ساخت
برآموده‌ای دید از اندیشه دور
ز سرهای سنجاب و لفج سمور
کهن گشته و موی ازو ریخته
ز نیکوترین جایی آویخته
چو لختی در آن چرم‌ها بنگریست
ندانست کان چرم آموده چیست
بپرسید ک«این چرم‌های کهن
چه پیرایه را شاید از اصل و بن ؟»
یکی روسیش پاسخی داد نغز
کزین پوست می‌زاید آن جمله مغز
به خواری مبین اندرین خشک پوست
که روشن‌ترین نقد این کشور اوست
به نزدیک ما این فرومایه چرم
گرامی‌ترست از بسی موی نرم
هر آن موینه کامد اینجا پدید
بدین چرم بی‌موی شاید خرید
اگر سیم هر کشوری در عیار
بگردد به هر سکه چون روزگار
نباشد جز این موی ما را درم
نگردد یکی موی ازین موی کم
از آن هیبت آمد ملک را شکوه
که چون بنده‌فرمان شدند آن گروه
به فرزانه گفتا که در خسروی
سیاست کند دست شه را قوی
سیاست نگر تا چه تعظیم کرد
که چرمی چنین را به از سیم کرد
در این کشور از هر چه من دیده‌ام
به اینست و این را پسندیده‌ام
گر این خلق را نیستی این گهر
نبستی کسی حکم کس را کمر
ندارد هنرهای شاهانه کس
بدین یک هنر پادشاه است و بس
چو شه با غنیمت شد از دستبرد
سپاس غنیمت غنیمت شمرد
جهان‌آفرین را سپاسی تمام
برآراست و آن‌گاه درخواست جام
ز رود خوش و باده خوشگوار
درآمد به بخشش چو ابر بهار
سران سپه را که بردند رنج
به خروارها داد دیبا و گنج
غنی کردشان از زر انداختن
ز نو هر زمان خلعتی ساختن
نماند از سپه سفت محمل‌کشی
که بر وی ز دیبا نبد مفرشی
طلب کرد مرد زبان‌بسته را
بیابانی بند بگسسته را
درآمد بیابانی کوه‌گرد
چو دیگر کسان شاه را سجده کرد
ملک در سراپای آن جانور
به عبرت بسی دید و جنباند سر
ز پیرایه و جوهر و زر و سیم
بدان جانور داد نزلی عظیم
نپذرفت یعنی که با گنج و ساز
بیابانیان را نباشد نیاز
سر گوسفندی بر شه فکند
نمودش که می‌بایدم گوسفند
شه از گوسفندان پروردنی
وز آنهاکه باشند هم خوردنی
بفرمود دادن بدو بی‌قیاس
ستد مرد وحشی و بردش سپاس
گله پیشرو کرد از اندازه بیش
به خشنودی آمد به ماوای خویش
در آن مرغزار خوش دل‌گشای
خوش افتاد شه را که خوش بود جای
می ناب می‌خورد بر بانگ رود
فلک هر زمان می‌رساندش درود
چو سرمست گشت از گوارنده می
گل از آب گلگون برآورد خوی
شه روسیان را بر خویش خواند
سزاوارتر جایگاهی نشاند
ز پای و ز دست آهن انداختش
ز منسوج زر خلعتی ساختش
به مولاییش حلقه در گوش کرد
بر او کین رفته فراموش کرد
دگر بندیان را ز بیداد و بند
به خلعت برآراست و کرد ارجمند
بفرمود کارند نوشابه را
به تنها نخورد آن‌چنان تابه را
به فرمان شه کرد روسی شتاب
رسانید مه را بر آفتاب
همان لعبتان ستمدیده را
همان زیب و زر پسندیده را
بر آراست نوشابه را چون بهار
به پوشیدنی‌های گوهر نگار
بسی گنج دادش ز تاراج روس
دگر ره بر آراستش چون عروس
شبی چند می خورد با او به کام
چو شد نوبت کامرانی تمام
دوالی ملک را بدو داد دست
دوال دوالی بر او عقد بست
چو پیرایهٔ گوهری دادشان
قرار زناشوهری دادشان
به بردع فرستادشان بی‌گزند
که تا برکشند آن بنا را بلند
ز بهر عمارت در آن رخنه‌گاه
بسی مالشان داد جز برگ راه
چو ترتیب ایشان به واجب شناخت
سران سپه را یکایک شناخت
شه روس را نیز با طوق و تاج
رها کرد و بنهاد بر وی خراج
چو روسی به شهر خود آورد رخت
دگر باره خرم شد از تاج و تخت
نپیچید از آن پس سر از داد او
همه ساله می خورد بر یاد او
شب و روز خسرو در آن مرغزار
گهی عیش می‌کرد و گاهی شکار
به زیر سهی سرو و بید و خدنگ
می لعل می‌خورد بر بانگ چنگ
چو خوش دید دل را، کشی می‌نمود
به آن خوش‌دلی دل‌خوشی می‌نمود
جوانی و شاهی و بخت بلند
چرا خوش نباشد دل هوشمند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی رهایی نوشابه و جشن بزرگ اسکندر است که پس از پیروزی بر روس و برطاس برگزار می‌شود. اسکندر در باغی زیبا و سرسبز نشسته و غنایم جنگی را به نمایش می‌گذارد. در این بزم، گنجینه‌های ارزشمند و هدایای مختلف از جنگ با دشمنان به نمایش در می‌آید و حاکمان در این جشن به یکدیگر ابراز ارادت می‌کنند. اسکندر از نوشابه و می خوشگوار لذت می‌برد و با سران و فرماندهان سپاه خود به مراسم خوش‌گذران می‌پردازد. در این میان، او به فکر عزت و احترام سایرین است و به آزادسازی بندگان و تأمین نیازهای آنها توجه می‌کند. این جشن به نمادی از شادابی، بخت خوب و هماهنگی میان ملل تبدیل می‌شود.
هوش مصنوعی: ای ساقی، آن جامی را بیاور که در آن گوهرهای درخشان است، و من را به گونه‌ای آرایش کن که مانند آن گوهرها زیبا و درخشان شوم.
هوش مصنوعی: آیا جانم با نوشیدن شراب زنده و سرشار می‌شود تا اینکه زنگار و کدورت از گوهر وجودم برطرف شود و به همان درخشش و زیبایی اولیه بازگردم؟
هوش مصنوعی: اسکندر و یارانش پس از اینکه از دزدی و تاراجی که برطاس و روس انجام داده بودند، آزاد شدند و از آن کار دست برداشتند.
هوش مصنوعی: از آن طرف، مکانی وجود دارد که برپاست و کسی که در آن نشسته، سالم و سربلند است.
هوش مصنوعی: درخت آنجا از درخت طوبی (درخت بهشتی) زیباتر و جذاب‌تر است و گیاهانش از سوسن (گل خوشبو) زبان‌دارتر و با لحن دلنشین‌تر هستند.
هوش مصنوعی: رودهایی در آن باغ جاری هستند که آب‌های زلال و خوشگوار دارند، به‌طوری که اگر کسی آنها را بنوشد، احساس سبکی و شادابی می‌کند و مثل شراب سرمست می‌شود.
هوش مصنوعی: در اطراف او جنگل‌هایی با درختان بلند و تیرک‌های باریک است که شاخه‌هایشان به هم چسبیده و انبوه شده‌اند.
هوش مصنوعی: درخت‌ها در این منطقه بیشتر از پنجاه ارش (واحد اندازه‌گیری) ارتفاع دارند و به سبب آب و هوای مناسب، به خوبی رشد کرده‌اند.
هوش مصنوعی: چون چنین مکانی برای او فراهم شد، در آن جای خوش‌یمن نشست و آرام گرفت.
هوش مصنوعی: رومی برای او بساطی را پهن کرد و با جوانان شاداب و تازه‌رو، جشن و سرور برپا کرد.
هوش مصنوعی: هنگامی که پادشاهان در میهمانی شاه نشسته‌اند، حلقه‌ی بزمگاه با زیبایی و آراستگی تزئین شده است.
هوش مصنوعی: شاه فرمان داد تا غنیمت را به عنوان نشانه‌ای از میزان غنیمت‌ها به تصویر بکشند و نشان دهند.
هوش مصنوعی: از گنجی که به اندازهٔ کوه‌ها پر شده، از سرزمین‌های روس و برطاس و دیگر گروه‌ها، خبر می‌دهد.
هوش مصنوعی: دبیران و نویسندگانی که به تحقیق و بررسی می‌پردازند، این نعمت و ثروت را به نوعی به حساب می‌آورند و مقدار آن را بررسی می‌کنند.
هوش مصنوعی: غنیمت‌بران، که به عنوان جنگجویان یا کسانی که غنایم را جمع‌آوری می‌کنند شناخته می‌شوند، در مقابل شاه ایستاده و غنیمت‌ها را به دست آوردند، به طوری که مقدار آن بیشتر از حد انتظار و شمارش شده بود.
هوش مصنوعی: گنجینه‌ها را باز کردند و از آنها چیزهایی خارج کردند که موجب آرامش دل‌ها شود.
هوش مصنوعی: آنقدر این چیز گرانبها با ارزش نبود که کسی را بتوان برای آن شماری (و اندازه‌ای) معین کرد.
هوش مصنوعی: زر و نقره هر دو گرانبها و زیبا هستند، اما آنچه که مهتاب (ماه) را به اشتباه می‌آراید، زیبایی و درخشش این فلزات نیست، بلکه بی‌حالی و ناتوانی آن‌هاست.
هوش مصنوعی: زبرجد (سنگ قیمتی سبز) به مقدار زیاد و مینا (اگرچه به معنای شیشه‌گری است، در اینجا به معنی شیشه‌ای که زیبایی و رنگ به آن داده شده) به درخشش‌های طلا و لباس‌های گرانبها و ارزشمند اشاره دارد. این بیت به گنجینه‌ها و زیبایی‌هایی که به همراه دارد، اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: از کتان و متقال (پارچه‌ای با بافت خاص) خانه‌باف (بافته شده) ساخته شده است، که بر روی هم انباشته شده و به بلندی کوه قاف (کوهی افسانه‌ای) می‌رسد.
هوش مصنوعی: سپرهایی از پارچه زربفت، که هنوز دوخته نشده‌اند، به شکل ستاره‌های درخشان به نظر می‌رسند.
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به جنگ و نبرد است که در آن تیغ‌های جنگی (نمادی از سلاح‌ها) از جنس قندز، که نوعی پارچه بسیار باکیفیت و با ارزش است، و سمور سیاه (نشان‌دهندهٔ ثروت و زیبایی) به وفور وجود دارد. این جمله به نوعی می‌گوید که در این جنگ، میزان سلاح و زیبایی بسیار زیاد است.
هوش مصنوعی: به خاطر تقدیر، کیفر قاقم (نویسنده‌ای از قصه‌های حماسی) تا حدی محدود نشده که بتواند بیش از آنچه که مقدر شده، جلو برود. این به معنای آن است که سرنوشت و روزگار او را به نوعی نگه‌داشته است.
هوش مصنوعی: فروزندهٔ سنجاب و روباه لعل به این معناست که در اینجا سنجاب و روباه جملگی در تزیین و زیبایی نقش دارند، مانند نعل‌های قرمز و درخشان که برای کره اسب‌ها دیده نمی‌شود. این تصویر نشان‌دهندهٔ زیبایی و زینت است که از وجود آنها به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: شبستان (محل خواب) در تاریکی خود به نور، شبیه به خال‌هایی است که بر روی روز (نور) افتاده‌اند. این تصویر نشان‌دهندهٔ زیبایی و جلال شب با نورهایی است که در آن می‌درخشند.
هوش مصنوعی: علاوه بر این چیزها، گنجینه‌های دیگری نیز وجود دارد که در نتیجه شمردن آنها، ذهن را به زحمت می‌اندازد و دچار خستگی می‌شود.
هوش مصنوعی: شاه در آن باغ زیبا هنگامی که نگاه کرد، بهاری در مجالس جشن و سرور مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: هر کس را به اندازه و ظرفیت خود شناخت که چه چیزی از هر نوع کالا و شیء به وجود آورده و مناسب آن است.
هوش مصنوعی: او (نوشابه) موجودی را دیده که از نظر فکری و ذهنی به دور از موضوعاتی چون سنجاب و سمور (حیواناتی که به نوعی نماد حیات وحش و طبیعت هستند) است. به عبارت دیگر، او فردی را می‌بیند که از دنیای سطحی و جزئیات بی‌اهمیت فاصله گرفته و به عمق تفکر و اندیشه رسیده است.
هوش مصنوعی: چنان فرسوده و کهن شده که موهایش ریخته و از بهترین جای خود آویخته است.
هوش مصنوعی: به محض اینکه کمی به آن چرم‌ها نگاه کرد، نتوانست تشخیص دهد که این چرم از چه چیزی تهیه شده است.
هوش مصنوعی: نوشابه پرسید که این چرم‌های قدیمی چه زینتی (پیرایه) می‌تواند داشته باشد و ریشه و اصل آنها چیست؟
هوش مصنوعی: یکی از روس‌ها پاسخ زیبا و عاقلانه‌ای داد که این پوست، همان چیزی است که از آن مغزها (مغز انسان‌ها یا حکمت) به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: به خاطر بی‌احترامی به این پوست خشک نگاه نکن، زیرا ارزش واقعی و بهترین چیز کشور، سرمایه‌ای که در آن نهفته است، همین پوست است.
هوش مصنوعی: این شخص فرومایه، در نزد ما، از چرم بی‌موی نرم نیز ارزشمندتر و گرانبهاتر است.
هوش مصنوعی: هر نوع مویی که در اینجا بوجود آید، این چرم بدون مو را نمی‌توان به قیمت خرید.
هوش مصنوعی: اگر جواهر و نقره هر کشوری در وزن و قیمت تغییر کند، به گونه‌ای که ارزش هر سکه مانند روزگاری که در آن زندگی می‌کنیم تعیین شود.
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا چیزی به ارزش موی ما نباشد، پس ارزش یک درم (پول) هم از بین خواهد رفت و کم‌ارزش‌تر از موی ما خواهد شد.
هوش مصنوعی: چون آن هیبت و عظمت نمایان شد، پادشاه را شکوه و قدرتی حاصل آمد که آن گروه مانند بندگان مطیع فرمان او شدند.
هوش مصنوعی: به فرزانه (مرد دانا) گفتند که در سیاست‌مداری، کارهای پادشاه را به‌خوبی محکم و قوی انجام دهد.
هوش مصنوعی: از سیاست و تدبیر درست هر کسی شگفت‌انگیز و مهم خواهد بود، به‌طوری‌که آنچه از نقره باارزش‌تر است، می‌تواند به واسطهٔ تدبیر و مدیریت، به شکل بهتری نمایان شود.
هوش مصنوعی: در این کشور، از تمام چیزهایی که دیده‌ام، فقط همین مورد را خوب و پسندیده می‌دانم.
هوش مصنوعی: اگر این مردم دارای وجود و ارزش نبودند، این گوهر (پرستش و تبعیت) به کسی اختصاص نمی‌یافت؛ پس هیچ‌کس نمی‌تواند بر دیگری تسلط پیدا کند.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به اندازه شاه، توانایی و هنرهای سلطنتی ندارد و تنها ویژگی که او را برجسته می‌کند، همین هنر است.
هوش مصنوعی: چون شاه از دستبرد دشمن نجات یافت، شکرانه این پیروزی را به خوبی جایگاه و ارزش آن می‌داند و غنیمت به دست آمده را بسیار با ارزش می‌شمارد.
هوش مصنوعی: جهان‌آفرین (خدا) را با تمام وجود سپاس گفت و سپس خواستار جام (شراب) شد.
هوش مصنوعی: از رود شیرین و باده دلپذیر، نعمت و بخشش مانند باران بهاری به سوی من آمد.
هوش مصنوعی: نظامی به این نکته اشاره می‌کند که سپه‌سالاران (رؤسای سپاه) که سختی و زحمت کشیدند، به اندازه‌ی زیاد و فراوانی از پارچه‌های نفیس و گنجینه‌ها پاداش دریافت کردند.
هوش مصنوعی: او (اسکندر) هر بار برای سپه‌سالاران، از زر و طلا لباس‌های فاخر و زیبا تهیه می‌کرد و به آنان عطا می‌کرد.
هوش مصنوعی: همهٔ سربازان و افراد سپاه دیگر هیچ محمل (زین دینی) را برای حمل و نقل نداشتند، زیرا فرش و زیرانداز زربافت (دیبا) برای آنها باقی نمانده بود.
هوش مصنوعی: مردی که قادر به صحبت نیست، درخواست کرد تا بیابانی که از بند رهایی یافته را برای او بیاورند.
هوش مصنوعی: در آن بیابان، کوهی مانند دیگران به نزد شاه آمد و برای او سجده کرد.
هوش مصنوعی: سلطان (ملک) در تمامی وجود آن موجود (جانور) عبرت‌های زیادی دید و سر خود را به نشانه تفکر و تأمل تکان داد.
هوش مصنوعی: به خاطر پیرایه‌ها و جواهرات و زر و سیم، آن جانور به مقام و موقعیت والایی دست یافت.
هوش مصنوعی: او گنج و ثروت و کارهای زیبا را نپذیرفت، زیرا با داشتن این چیزها نیازی به زندگی دلیرانه بیابانی‌ها ندارد.
هوش مصنوعی: فرستادن سر گوسفند به سمت شاه، نشان‌دهندهٔ این است که باید گوسفند قربانی شود.
هوش مصنوعی: پادشاه از گوسفندانی که قابل پرورش و نگهداری هستند، و همچنین از آن‌هایی که برای خوراک مناسبند، سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: شاه دستور داد که به این مرد وحشی، که سرشار از فضیلت و شایستگی است، بدون هیچ اندازه‌گیری و محاسبه‌ای پاداش دهند و او را مورد قدردانی قرار دهند.
هوش مصنوعی: گله‌ای که پیشاپیش حرکت می‌کرد، بسیار زیادتر از حد معمول بود و به خاطر خوشحالی، به محل استراحت خود رسید.
هوش مصنوعی: در آن دشت سرسبز و خوشبو، شه (اسکندر) به‌خوبی در جایی قرار گرفت که دلش را شاد کرده و آرامش می‌دهد.
هوش مصنوعی: نوشابهٔ ناب و خالص را می‌نوشد و در هر بار که صدای رود به گوش می‌رسد، آسمان برای او تحیت و درود می‌فرستد.
هوش مصنوعی: زمانی که نوشابهٔ گوارا مستش کرد، او از آب گل‌آلود سر بلند کرد و خویشتن را نشان داد.
هوش مصنوعی: شه روسیان، یعنی پادشاه روس‌ها، را به مهمانی دعوت کرد و به او جایگاهی مناسب و شایسته بخشید.
هوش مصنوعی: او (شاه) زنجیرها را از پای و دست شخصی که به او دعوت شده بود، باز کرد و برای او لباس خرامانی از جنس زر (طلا) درست کرد.
هوش مصنوعی: نوشابه (که در اینجا به عنوان یک شخصیت یا فرد اشاره شده) در مقابل مولایش زنجیر و بند را از خود دور کرد و با احترام به او حلقه‌ای را به گوش خود آویخت. او از کینه‌ای که در دل داشت، چشم‌پوشی کرد و آن را فراموش کرد.
هوش مصنوعی: او دیگر زندانیان را از ظلم و بند رها کرد و با پوشش شایسته‌ای آنان را آراست و محترم شمرد.
هوش مصنوعی: نوشابه را به تنهایی نوشید و دستور داد که کار آن را به بهترین شکل انجام دهند.
هوش مصنوعی: به فرمان شاه، دختر روسی به سرعت خود را به نور خورشید رساند.
هوش مصنوعی: نوشابه، که به عنوان نماد زیبایی و زرق و برق است، همان دختران معصوم و ستمدیده‌ای را به یاد می‌آورد که مورد توجه و محبوبیت قرار گرفته‌اند.
هوش مصنوعی: نوشابه را مانند فصل بهار تزئین کردند و با لباس‌های زیبا و جواهرات گرانبها آراسته کردند.
هوش مصنوعی: نوشابه (یک شخصیت یا فرد) به خاطر حفظ و نگهداری از گنج‌هایی که از دزدی و تاراج روس‌ها به او رسیده، آن گنج‌ها را به زیبایی و زینت مانند یک عروس آراسته است.
هوش مصنوعی: نوشابه به مدت چند شب با ملک دوالی در خوشی و خرسندی به سر می‌برد و وقتی نوبت خوشبختی او به پایان رسید، دیگر آن شادی ادامه نداشت.
هوش مصنوعی: دوالی، شخصیتی مهم و قدرتمند، پادشاه را به نوشابه (نوشیدنی) داد و با او پیمان زناشویی بست.
هوش مصنوعی: چون دوال، پیرایه و زینت گوهری به آنها داد، برایشان عهده‌دار زناشوهری نیز قرار داد.
هوش مصنوعی: نظامی آنها را به شهر «بردع» فرستاد تا بدون هیچ آسیبی، بتوانند بنا را به ارتفاع بلند برسانند.
«جز برگ راه» یعنی علاوه بر خرج سفر، افزون بر مخارج سفر
هوش مصنوعی: وقتی که ترتیب و وضعیت آنها (به معنای نیروهای سپاه) را به خوبی مشخص کرد، سران سپاه را به‌طور جداگانه شناسایی کرد.
هوش مصنوعی: شاه روس را نیز با طوق و تاج آزاد کرد و مالیات (خراج) را بر دوش او گذاشت.
هوش مصنوعی: وقتی که شاهزاده روسی با تغییر وضعیت (تاج و تخت) به شهر خود برگشت، بار دیگر خوشحال و شاداب شد.
هوش مصنوعی: پس از آنکه نوشابه به شهرش بازگشت و از تاج و تختش خرسند شد، دیگر سرش را از دعا و درخواست او (خدا) کم نخواهد کرد و همه ساله برای یاد او می‌نوشد.
هوش مصنوعی: خسرو در آن دشتی، شب و روز، گاهی به شادی و خوشی می‌گذرانید و گاهی به شکار می‌رفت.
هوش مصنوعی: خسرو زیر درختان بلند سرو و بید نشسته و با خنکای سایه آنها، شراب لعلین می‌نوشد در حالی که صدای چنگ (آواز موسیقی) به گوش می‌رسد.
کشی (کَ) یعنی غرور، کشی می‌نمود یعنی مباهات می‌کرد، افتخار می‌کرد ( که افزونی از دوست بستایدش بلندی و کشی بیفزایدش. فردوسی. )
هوش مصنوعی: جوانی، پادشاهی و بخت بلند سبب خوشحالی دل انسان باهوش است؛ پس چطور ممکن است که او خوشحال نباشد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.