بیا ساقی آن صرف بیجاده رنگ
به من ده که پایم درآمد به سنگ
مگر چاره سازم در این سنگریز
چو بیجاده از سنگ یابم گریز
فلک ناقه را زان سبک‌رو کند
که هر روز و شب بازیی نو کند
کند هر زمان صلح و جنگی دگر
خیالی نماید به رنگی دگر
همه بودنی‌ها که بود از نخست
نه اینست اگر بازجویی درست؟
هم از پرورش‌های پروردگار
دگرگونه شد صورت هر نگار
سر شغل ما گر درآید به خواب
مپندار کاین خانه گردد خراب
بسا کس که از روی عالم گُم است
همانا که عالَم همان عالَم است
چه سازیم چون سازگاران شدند
رفیقان گذشتند و یاران شدند
به هنگام خود توشهٔ ره بساز
که یاران ز یاران نمانند باز
سرانجام اگر چه به بد بد رود
خر لنگ وا آخور خود رود
گزارش چنین کرد گویای دور
که اورنگ شاهان نشد جای جور
سکندر که او مُلک عالم گرفت
پی جستن کام خود کم گرفت
صلاح جهان جست از آن داوری
جهان زین سبب دادش آن یاوری
جهان بایدت، شغل آن شاه کن
همان کن که او کرد و کوتاه کن
چو بر ملک آفاق شد کامگار
همی‌گشت بر کام او روزگار
حبش تا خراسان و چین تا به غور
به فرمان او گشت بی دست زور
به هر کشوری قاصدان تاختند
همه سکه بر نام او ساختند
جهاندار اگر چه دل شیر داشت
جهان جمله در زیر شمشیر داشت
نبود اعتمادش بر آن مرز و بوم
که هست ایمن آباد رومی به روم
شبی کاسمان طالعی داد چست
کزان طالع آید ضمیری درست
فرستاد و دستور خود را بخواند
سخن‌های پوشیده با او براند
که چون ملک ایرانم آمد به دست
نخواهم به یک جا شدن پای بست
به گردندگی چون فلک مایلم
جز آفاق‌گردی نخواهد دلم
ببینم که در گرد آفاق چیست
تواناتر از من در آفاق کیست
چنان بینم از رای روشن صواب
که چون من کنم گرد گیتی شتاب
زر و زیور خود فرستم به روم
که هست استواری دران مرز و بوم
نباید که ما را شود کار سست
سبو ناید از آب دایم درست
بداندیش گیرد سر تخت ما
به تاراج دشمن شود رخت ما
جهان را چنین درد سرها بسی‌ست
و زینگونه در ره خطرها بسی‌ست
تو نیز ار به یونان شوی باز جای
پسندیده باشد به فرهنگ و رای
همان ملک را داری از فتنه دور
که مه نایب مهر باشد به نور
همان روشنک را که بانوی ماست
بری تا شود کار آن ملک راست
به رایی که دستور باشد خرد
نگهداری اندازهٔ نیک و بد
نیابت بجای آری از دین و داد
نیاری ز من جز به نیکی به یاد
ترا از بزرگان پسندیده‌ام
به چشم بزرگیت از آن دیده‌ام
وزیر از هنرمندی رای خویش
چنین گفت با کارفرمای خویش
که فرمانروا باد شاه جهان
به فرمان او رای کار آگهان
زمان تا زمان قدر او بیش باد
غرض با تمنای او خویش باد
حسابی که فرمود رای بلند
کس از پیش بینی نبیند گزند
به فرخنده شغلی که فرمود شاه
کمربندم و سرنپیچم ز راه
ولی شاه باید که در کار خویش
پژوهش نماید به مقدار خویش
چو پایان رفتن فراز آیدش
سوی بازگشتن نیاز آیدش
به فرماندهی سر ندارد گران
جهان را سپارد به فرمانبران
نشاید به یک تن جهان داشتن
همه عالم آنِ خود انگاشتن
جهان قسمت ملک دارد بسی
وز او هست هر قسمتی با کسی
چو قسم خدا را کنی رام خویش
بر آن قسمت افتاده دان نام خویش
طرفدار چون شد به فرمان تو
طرف بر طرف هست ملک آنِ تو
چو ملک تو شد خانه دشمنان
بدو باز مگذار یکسر عنان
در این بوم بیگانه کم کن نشست
مکن خویشتن را بدو پای‌بست
تو نتوانی این ملک را داشتن
نه بر وارثان نیز بگذاشتن
که بر ملک این خانه دعوی بسی است
همان حجت ملک با هر کسی است
در این مرز و بوم از پی سروری
ز رومی مده هیچکس را سری
زمین عجم گورگاه کی است
درو پایِ بیگانه وحشی پی است
در این سالها کایمنی از گزند
برآر از جهان نام شاهی بلند
چو آیی سوی کشور خویش باز
مکن کار کوتاه بر خود دراز
ملک‌زادگان را برافروز چهر
که تا بر تو فیروز گردد سپهر
به هر کشوری پادشایی فرست
طلبکار جایی به جایی فرست
طرفها به شاهان گرفتار کن
به هر سو یکی را طرفدار کن
که ترسم دگر باره ایرانیان
ببندند بر خون دارا میان
درآرند لشگر به یونان و روم
خرابی درآید در آن مرز و بوم
چو هر یک جداگانه شاهی کنند
ز یکدیگران کینه‌خواهی کنند
ز مشغولی ملک خود هر کسی
ندارد سوی ما فراغت بسی
چو دشمن درآرد به تاراج دست
بدین چاره شاید بدو راه بست
دگر کین مینگیز در هیچ بوم
سر کینه‌خواهان مکش روی روم
به خونریزی شهریاران مکوش
که تا فتنه را خون نیاید به جوش
مپندار کز خون گردن‌کشان
چو خون سیاوش نماند نشان
مکش تیغ بر خون کس بی‌دریغ
ترا نیز خونست و با چرخ تیغ
چه خوش داستانی زد آن هوشمند
که بر ناگزاینده ناید گزند
کم آزار شو کز همه داغ و درد
کم آزار یابد کم‌آزار مرد
کم ِ خود نخواهی کم ِ کس مگیر
ممیران کسی‌را و هرگز ممیر
چو دستور ازین گونه بنمود راه
سخن کارگر شد، پذیرفت شاه
چو گردون سر طشت سیمین گشاد
غُرابِ سیه خایه زرین نهاد
مگر موبد پیر در باستان
بدین طشت و خایه زد آن داستان
جهاندار فرمود کآید وزیر
برفتن نشست از بر بارگیر
کتب خانه پارسی هرچه بود
اشارت چنان شد که آرند زود
سخن‌های سربسته از هر دری
ز هر حکمتی ساخته دفتری
به یونان فرستاد با ترجمان
نبشت از زبانی به دیگر زبان
چو دستور آمد به دستور شاه
که گیرد دو اسبه سوی روم راه
بَرَد روشنک را برآراسته
همان دفتر و گوهر و خواسته
به فرمان شه جای بگذاشتند
به یونان زمین راه برداشتند
ز شاه جهان روشنک بار داشت
صدف در شکم در شهوار داشت
چو موکب درآمد به یونان زمین
گرانبار شد گوهر نازنین
چو نُه‌ماهه شد، کانِ گوهر گشاد
جهان بر گهر گوهری نو نهاد
نهادند نامش پس از مهد بوس
به فرمان اسکندر اسکندروس
ارسطو که دستور درگاه بود
به یونان زمین نایب شاه بود
ملک‌زاده را در خرام و خورش
همی‌داد چون جان خود پرورش
نگارین رخش را به ناز و به نوش
نوآیین دلش را به فرهنگ و هوش
برآورده گیر این چنین صد نگار
فرو برده خاکش سرانجام کار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: اسکندر به روشنک دستور می‌دهد تا به روم برود و در کنار او باشد، زیرا او به دنبال تحکیم قدرت خود در قلمروهای دیگر است. در این مسیر، اسکندر به روشنک می‌گوید که باید به آداب و رسوم و فرهنگ روم پایبند باشد و از نفوذ و کینه‌جویی در برابر دشمنان پرهیز کند. او می‌خواهد که روشنک نماینده او در امور مختلف باشد و یکپارچگی و آسایش را در سرزمینش حفظ کند. اسکندر همچنین بر لزوم وحدت و عدم تفرقه میان قوم‌های مختلف تأکید می‌کند و روشنک را تشویق به نگهداری از ارزش‌های انسانی و خردمندی در امور می‌کند. در پایان، روشنک با زینت‌هایی به روم می‌رود و با خود هدایایی از گوهر و زیورآلات به همراه می‌آورد تا به ترویج دوستی و اتحاد در این دیار کمک کند.
بیا ساقی، می یاقوت‌رنگ به من ده که پایم به سنگ درآمده و دچار رنج شده‌ام. (بیجاده نوعی یاقوت است)
شاید چاره‌ای بیابم و در این سنگریز حوادث، همچو یاقوت از سنگ‌ها دور شوم.
دست روزگار از آن رو شتر ناقه را بار نمی‌نهد و سبک‌رو می‌کند که هر روز و شب بازیی نو کند. (همچنین ناقه (شتر ماده) نام مجموعه‌ای از ستارگان در آسمان است که به‌شکل ناقه گرد همند، سبک‌رو به معنی تیزرو نیز هست)
هوش مصنوعی: هر زمان که صلح و جنگی به وقوع می‌پیوندد، فلک (سرنوشت) به شکل دیگری آن را تصور می‌کند و رنگ و حالتی جدید به آن می‌بخشد.
هوش مصنوعی: تمام موجودات و چیزهایی که از ابتدای آفرینش بوده‌اند، هیچ‌کدام به این شکل نیستند، اگر به درستی بگردی و بازجویی کنی.
هوش مصنوعی: پرورش‌دهنده، یعنی خداوند، باعث شده که هر تصویر و صورت به نوعی متفاوت از دیگری باشد و این تنوع به دستان اوست.
هوش مصنوعی: اگرکسی بخواهد با خواب و خیال، کارهای ما را تحت تأثیر قرار دهد، نباید گمان کند که این کار منجر به ویرانی و نابودی ما خواهد شد.
بسیار کسان درگذشتند و رفتند اما عالم همان است که بود. (گ را می‌توان با ضمه خواند، اختلاف حرکت در قافیه موصوله مضر نیست. نسخه وحید دستگردی)
هوش مصنوعی: چه کنیم وقتی دوستان و هم‌سالانمان به جای دوستی به رفاقت و گذراندن وقت با یکدیگر پرداختند و ارتباطات نزدیک خود را از دست دادند؟
هوش مصنوعی: در زمان مناسب، مایحتاج و امکانات سفر را آماده کن، زیرا رفقا و دوستانی که در کنار تو هستند، ممکن است به زودی از تو جدا شوند و به دست نیاوری آنان را.
هوش مصنوعی: نهایتاً، اگرچه اوضاع به خوبی پیش نرود، اما در نهایت، خر لنگ به آخور خودش برمی‌گردد، یعنی هر کس به اصل و ریشهٔ خود برمی‌گردد.
هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که در نتیجه‌ی این رویداد، گزارش‌دهنده گفت که تخت و جایگاه سلطنت برای افرادی که بی‌عدالتی می‌کنند، مناسب نیست و نباید به آنها تعلق گیرد.
هوش مصنوعی: سکندر، هنگامی که سلطنت دنیا را به دست آورد، در جستجوی خواسته‌ها و آرزوهای خود هیچ چیز را کم نگذاشت.
هوش مصنوعی: سعادت و بهبود حال جهان را از آن داور (خدا) جستجو کن؛ به همین دلیل، او (خدا) به اسکندر یاری رساند.
هوش مصنوعی: براساس این بیت، تو نیز باید مانند آن شاه (اسکندر) اقدام کنی و کارهای او را با توجه به مصلحت جهان انجام دهی و از کارهای بیهوده خودداری کنی.
هوش مصنوعی: وقتی که اسکندر بر کشورها مسلط و موفق شد، روزگار به نفع او در حال چرخش بود و او در هر لحظه از آن بهره‌مند می‌شد.
هوش مصنوعی: از حبشه تا خراسان و از چین تا غور (منطقه‌ای در افغانستان)، به دستور اسکندر، همه جا بدون نیاز به قدرت نظامی تحت فرمان او قرار گرفت.
هوش مصنوعی: در هر کشوری فرستادگانی فرستاده شدند و همه سکه‌ها به نام او ضرب شدند.
هوش مصنوعی: هر چند اسکندر، پادشاهی بسیار شجاع و دلیر بود، اما تمام دنیا همچنان تحت تسلط و فرمان او بود.
هوش مصنوعی: اسکندر به سرزمین روم اعتماد نداشت، زیرا به این فکر می‌کرد که بچه‌ها و خانواده‌های رومی در آنجا در امنیت و آسایش زندگی می‌کنند و نمی‌توان به راحتی به آن جا نفوذ کرد.
هوش مصنوعی: روزی آسمان خوشبختی نفس تازه‌ای به من بخشید که از آن خوشبختی، فکر درست و روشنی در ذهنم پدیدار شد.
هوش مصنوعی: اسکندر او را فرستاد و به او دستور داد که سخن‌های پنهانی را با او در میان بگذارد.
هوش مصنوعی: وقتی که کشور ایران به دست من بیفتد، هرگز نمی‌خواهم در یک مکان ثابت بمانم و در یک جا حبس شوم.
هوش مصنوعی: من دوست دارم مانند فلک در دور دنیا بچرخم و به جز گشت و گذار در دنیا، هیچ چیز دیگری برایم دلپذیر نخواهد بود.
هوش مصنوعی: متوجه شدم که هیچکس کسی مانند من در گشت و گذارهای جهانی و بررسی اوضاع و احوال دنیا توانمند نیست.
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که روشن را در اندیشه‌اش، دارای درک درستی از اوضاع می‌داند و این‌طور می‌گوید که اگر من بخواهم در میان جهان به فعالیت و تلاش بپردازم، باید با زیرکی و تفکر صحیح عمل کنم.
هوش مصنوعی: من زر و زیور خود را به روم ارسال می‌کنم، چونکه در آن سرزمین ثبات و استحکام وجود دارد.
منظور از آب در اینجا چشمه و جوی و ... است. یعنی کوزه و سبو همواره از چشمه سالم بر نمی‌گردد و گاهی می‌شکند.
هوش مصنوعی: بداندیش به معنی بدخواه و دشمن است. در صورت خطر، دشمن بر تخت ما مسلط می‌شود و آبرو و عزت ما به تاراج می‌رود.
هوش مصنوعی: دنیا پر از مشکلات و دردسرهاست و به همین دلیل هم در مسیر زندگی خطرهای زیادی وجود دارد.
هوش مصنوعی: اگر تو هم به یونان سفر کنی، آنجا به خاطر فرهنگ و عقلِ خوبت، جایگاه مطلوبی خواهی داشت.
هوش مصنوعی: تو هم‌اکنون از فتنه و آشوب دور هستی، زیرا که "مه"، یعنی روشنک، خود حکم نایب محبت و عشق را دارد و به تو روشنی و تابندگی می‌بخشد.
هوش مصنوعی: به اسکندر گفته می‌شود که روشنک، بانوی او، را به روم بفرستد تا کار آن ملک (روم) سامان یابد.
هوش مصنوعی: هر رأی و نظری که به دستور عقل باشد، باید به گونه‌ای باشد که دیدگاه‌ها و رفتارهای نیک و بد را به درستی حفظ کند و اندازه‌گیری کند.
هوش مصنوعی: وکیل (نیابت) کسی را به دنبال دین و انصاف (داد) فرستادن نیکوست و از من انتظار نداشته باش که چیزی جز خوبی (به یاد) از او به یاد آورم.
هوش مصنوعی: من تو را به خاطر بزرگی و مقام بلندت انتخاب کرده‌ام و این انتخاب من به خاطر احترامی است که برای شخصیت و جایگاه تو قائل هستم.
هوش مصنوعی: وزیر با رازداری و هنرمندی، نظر خود را به کارفرمایش ارائه داد.
هوش مصنوعی: فرماندار و پادشاه واقعی باید کسی باشد که تحت نظارت و راهنمایی افراد آگاه و با تدبیر تصمیم بگیرد.
هوش مصنوعی: زمان‌ها همچنان به ارزش او ادامه دهند و هدف او نیز با آرزوهای خود هماهنگ باشد.
هوش مصنوعی: شاه اسکندر به تصمیم خویش، سرنوشت و حساب‌هایی را مقرر کرده که هیچکس پیش از این نمی‌تواند آن را به طور دقیق پیش‌بینی کند و از آن آسیب ببیند.
هوش مصنوعی: منظور از این بیت این است که به شادی و خوشحالی، پیشوای بزرگ (اسکندر) دستوری داده که کمربند و زین خود را به درستی ببندد و به سویی حرکت کند. این عمل، نماد تدارک و آماده‌سازی برای انجام ماموریت یا سفر است.
هوش مصنوعی: اما شاه باید در امور خود تحقیق و بررسی کند، به اندازه و ظرفیت خود.
هوش مصنوعی: زمانی که به پایان سفرش می‌رسد، به او نیاز است که به خانه و دیار خود بازگردد.
هوش مصنوعی: اسکندر نمی‌تواند و نباید به تنهایی بر جهان حکمرانی کند، بلکه باید ادارهٔ آن را به فرماندهان و مقامات واگذار کند.
هوش مصنوعی: نمی‌توان به تنهایی تمام جهان را برای خود دانست و ادعا کرد که همه چیز متعلق به خود است.
هوش مصنوعی: دنیا دارای تقسیم‌بندی‌هایی است و هر بخش از آن مختص فردی خاص می‌باشد.
هوش مصنوعی: اگر خدا را قسم بدهی تا آنچه را که می‌خواهی به دست آوری، باید بدانی که به هر حال آنچه برای تو مقدر شده است، همان نام تو را در تاریخ خواهد برد.
هوش مصنوعی: وقتی طرفداران تو به فرمان تو قرار گرفتند، بدان که آن سرزمین به تو متعلق است.
هوش مصنوعی: وقتی که سرزمین تو به خانه‌ی دشمنان تبدیل شد، دیگر نباید کامل و بی‌پاسخ آنها را رها کنی و اختیار را به دستشان بسپاری.
هوش مصنوعی: در این سرزمین بیگانه، آنگاه که در آنجا هستی، کمتر توقف کن و خودت را به آنجا وابسته نکن.
هوش مصنوعی: تو نمی‌توانی این سرزمین را به‌دست آوری و همچنین نمی‌توانی آن را به وارثان خود بسپاری.
هوش مصنوعی: در این سرزمین برای حکومت بر این ملک ادعای زیادی وجود دارد و هر کسی می‌تواند بر اساس دلیلی که دارد، ادعای مالکیت کند.
هوش مصنوعی: در این سرزمین (ایران) به دنبال پادشاهی از رومیان نباش و هیچکس را به عنوان سردار انتخاب نکن.
هوش مصنوعی: سرزمین عجم (سرزمین ایرانیان) جایی برای دفن مردگان است، زیرا در آن، پای بیگانه و وحشی وجود دارد. در واقع، اشاره به این است که سرزمین عجم نباید به دست بیگانگان و خارمندان آلوده شود.
هوش مصنوعی: در این سالها که از آسیب و خطر در امان هستی، نام بزرگ شاهی را از جهان حفظ کن.
هوش مصنوعی: وقتی به سرزمین خود برمی‌گردی، کارها و امور خود را نادیده نگیری و از آنها غافل نشوید.
هوش مصنوعی: بزرگان و فرزندان شاهان را دعوت کن و آنها را شاد کن تا آسمان به خاطر تو پیروزمند شود و سعادت بر تو نازل گردد.
هوش مصنوعی: در هر کشوری باید سلطانی ارسال شود که از کسانی که طلبکارند، درخواستی داشته باشد و او را به جایی بفرستد.
هوش مصنوعی: باید از میان شاهان، عده‌ای را که مورد حمایت و طرفداری هستند، شناسایی کرده و به آنها توجه کنید و در هر سو یکی از این حامیان را معرفی کنید.
هوش مصنوعی: من می‌ترسم که ایرانیان یک بار دیگر خون داریوش، شاه ایرانی، را بر زمین بریزند.
هوش مصنوعی: اگر لشکر به سمت یونان و روم بیاید، ویرانی و فساد در آن سرزمین‌ها به بار خواهد آمد.
هوش مصنوعی: زمانی که هر یک از شاهان به طور جداگانه به سلطنت برسند، نسبت به یکدیگر حس کینه و دشمنی پیدا می‌کنند.
هوش مصنوعی: هر کسی که درگیر مسائل و مشکلات حکومت خود است، به سراغ ما نمی‌آید و از ما بی‌خبر است.
هوش مصنوعی: وقتی دشمن به دنبال غارت و نابودی باشد، باید به این فکر کرد که چگونه می‌توان او را متوقف کرد و راهی برای جلوگیری از این کار پیدا کرد.
هوش مصنوعی: دیگر در هیچ سرزمینی، کین و انتقام نگیرید و به کینه‌خواهان اجازه ندهید به مردم روم آسیبی برسانند.
هوش مصنوعی: به قتل رساندن پادشاهان را رها کن، زیرا تا زمانی که خون کسی نریزد، فتنه و آشوب به وجود نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: نباید خیال کنی که اگر خون جوانمردان و گردن‌کشان ریخته شود، مانند خون سیاوش (که نشانی از خود باقی نمی‌گذارد) اثری نخواهد گذاشت.
هوش مصنوعی: تیغ خود را بر کسی که خونش بر زمین ریخته، با بی‌رحمی نکش، زیرا تو نیز از همان جنس هستی و به سرنوشت بدی دچار می‌شوی.
هوش مصنوعی: داستان زیبایی را آن انسان دانا بیان کرد که هیچ آسیبی به ناگزیر بودن نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: آرام‌تر و با آسیب کمتر برخورد کن، زیرا کسی که به دیگران آزار نرساند، خود نیز از داغ و درد دور خواهد ماند و تأثیر کمتری خواهد گرفت.
هوش مصنوعی: اگر خود را کم کن و برای کسی کمتر از آنچه هستی نباش، زیرا هرگز کسی را نسبت به خود از حد خود کمتر ندان و نمیرا.
هوش مصنوعی: زمانی که چنین دستوری به وضوح داده شد، کارِ سخن به ثمر رسید و شاه آن را پذیرفت.
هوش مصنوعی: چون آسمان، ظرف نقره‌ای را گشود، کلاغی سیاه تخم طلایی گذاشت.
هوش مصنوعی: به احتمال زیاد موبد بزرگ و سالخورده در دوران باستان، داستان خاصی را دربارهٔ این طشت نقره و خایه سیاه (سیاه و بی‌نژاد) بیان کرده است.
هوش مصنوعی: اسکندر دستور داد که وزیر به او بپیوندد و از بالای بارگیر (جایگاه بار) پایین بیاید.
هوش مصنوعی: کتابخانه‌های فارسی، هرچه موجود بود، به‌گونه‌ای اشاره شد که به‌زودی جمع‌آوری کنند.
هوش مصنوعی: سخنانی مبهم و رمزآلود از موضوعات مختلف، همچون حکمت‌های گوناگون، به صورت نوشته‌ای جمع‌آوری شده است.
هوش مصنوعی: اسکندر به یونان کسی را فرستاد که با یک مترجم نامه‌ای را از یک زبان به زبان دیگر نوشته باشد.
هوش مصنوعی: زمانی که فرمان از طرف شاه صادر شد که دو اسب را آماده کنند و به سمت روم بروند.
هوش مصنوعی: روشنک را با لباس‌های زیبا و زینت‌آلات، همچنین با همان نوشته‌ها و خواسته‌هایش به سفر می‌فرستند.
هوش مصنوعی: به دستور شاه، جایی را ترک کردند و به سوی سرزمین یونان حرکت کردند.
هوش مصنوعی: روشنک، دختر شاه جهان، گرانبهایی را در دل خود دارد که به مانند مروارید در صدفی نگه‌داشته شده است. این مروارید زینت و زیبایی خاصی را به او بخشیده است.
هوش مصنوعی: زمانی که کاروان به سرزمین یونان وارد شد، جواهرات ارزشمند و گرانبها، که نوزاد روشنک نامیده می‌شود، باعث آبادانی و شگفتی در آنجا شد.
هوش مصنوعی: زمانی که نوزاد نه‌ماهه شد، آن گوهری که در دلش نهفته بود به دنیا آمد و جهان را با جواهر جدیدی آشنا کرد.
هوش مصنوعی: پس از اینکه نوزاد را از شیر گرفتند، به دستور اسکندر نام او را اسکندروس گذاشتند.
هوش مصنوعی: ارسطو که معلم اسکندر و مشاور دربار او بود، در سرزمین یونان به عنوان نایب‌سلطنت حکومت می‌کرد.
هوش مصنوعی: اسکندر برای ملک‌زاده (روشنک) مانند جانش اهمیت قائل می‌شد و او را با احترام و محبت بزرگ می‌کرد.
هوش مصنوعی: اسکندر زیبایی چهره و ماهرویی دخترش را با ناز و محبت پرورش می‌دهد و دل او را با دانش و هوش تقویت می‌کند.
هوش مصنوعی: اسکندر به ناچار باید به استقبال تصویری زیبا از زنی برود که سرنوشت او را به این سمت کشانده و نشان می‌دهد که زیبایی او در نهایت زیر خاک خواهد ماند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.