دل به دام زلف مشکین است باز
بستهٔ آن موی پرچین است باز
حلقههای زلف در روی نگار
زان دل رنجور غمگین است باز
میرود یار و به همراهش رقیب
یارب او را این چه آیین است باز
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل به دام زلف مشکین است باز
بستهٔ آن موی پرچین است باز
حلقههای زلف در روی نگار
زان دل رنجور غمگین است باز
میرود یار و به همراهش رقیب
یارب او را این چه آیین است باز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیباییهای زلف و موی معشوق اشاره میکند و از دل رنجور خود به خاطر جدایی یار و حضور رقیب سخن میگوید. او به خاطر این وضعیت نگران است و از خود میپرسد که این چه دینی است که او در این حال قرار دارد.
هوش مصنوعی: دل به دام زلف سیاه او گرفتار شده و نیروی جاذبهٔ آن موهای پیچخورده او دوباره احساس میشود.
هوش مصنوعی: چندین حلقه از زلفهای زیبای معشوق بر چهرهاش آویزان است و دلbrokenِ عاشق به خاطر این زیبایی همچنین غمگین و رنجور است.
هوش مصنوعی: یار میرود و رقیبش نیز با اوست. ای کاش میدانستیم این چه رسم غمانگیزی است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.