بیمار بیدردی دلا درمان نخواهی یافتن
وحی ار به تو نازل شود ایمان نخواهی یافتن
چرخیست در گرد آمده کاریست سر در گم شده
سررشته کز کف دادهای آسان نخواهی یافتن
قربی که خاصان شهش در آرزوی یک دمند
مفت از خطا درباختی ارزان نخواهی یافتن
باشد سخن سیم و گهر نزد معیر پاک بر
کآن دم که نرخش بشکند تاوان نخواهی یافتن
باغی است طبعت پر شجر از نظم و نثرش شاخ و بر
دهقان ترازش گر کند نقصان نخواهی یافتن
از جویبار خود نوا بر نوبهار من مزن
فردا چو صحرا بشکفد بستان نخواهی یافتن
شب رخت سودا باز کن ورنه به وقت صبحدم
از گرمی بازار من دکان نخواهی یافتن
سلطان ظالم را ظفر بر لشکر مظلوم نیست
درویش اگر ماند به جا سلطان نخواهی یافتن
احسان ساقی بیزیان ظرف «نظیری» بیکران
دور ار چنین گردان شود مهمان نخواهی یافتن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نخست دلِ بیدرد و غافل را سرزنش میکند که سررشتهٔ کار و قرب شاه را از دست داده و دیگر به آسانی آن را باز نمییابد. سپس به ارزش سخن میپردازد و با لحنی فخرآمیز مدعیان را از رقابت با بهار و بازار شعر خود برحذر میدارد. پس از آن یادآوری میکند که ستمگر ماندگار نیست و درویش میماند. در پایان از بخشش بیکران ساقی و ظرفیت بیپایان خود سخن میگوید.
هوش مصنوعی: ای دل، تو بیماری هستی که درد را حس نمیکنی و برای همین درمانی نخواهی یافت؛ حتی اگر بر تو وحی هم نازل شود، به ایمان نمیرسی.
هوش مصنوعی: کار تو مانند چرخی است که به دور خود میگردد و کلافی که سرش گم شده است. سررشتهای را که از دست دادهای به آسانی دوباره پیدا نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: نزدیکی به شاه را که نزدیکان خاص او آرزوی یک لحظهاش را دارند، از روی خطا مفت از دست دادی؛ چنین چیزی را دیگر ارزان به دست نخواهی آورد.
هوش مصنوعی: سخن نزد عیارسنجِ پاکنظر مانند سیم و گوهر است. اگر روزی ارزش آن بشکند و از رونق بیفتد، کسی تاوانش را به تو نخواهد داد.
هوش مصنوعی: طبع تو باغی پر از درخت است که شعر و نثر شاخ و بار آن است. اگر باغبان آن را بسنجد، در آن کمبودی نمییابد.
هوش مصنوعی: خطاب به رقیب یا مدعی: با جویبار کوچک خودت در برابر بهار پرشکوه من نغمه سر نده. فردا که همهٔ صحرا شکوفا شود، باغ تو دیگر به چشم نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: کالای سودای خود را همین امشب بگشا و بفروش، وگرنه سحرگاه که بازار من گرم شود، دکانی برای عرضهٔ کالایت نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: شاه ستمگر بر سپاه ستمدیدگان پیروز نمیشود. درویش و مظلوم پایدار میماند، ولی از سلطان ستمگر اثری باقی نمیماند.
هوش مصنوعی: بخشش ساقی بیپایان است و از آن چیزی کم نمیشود، و ظرف نظیری هم بیکرانه است. اگر دور باده اینگونه بچرخد، مهمانی نمیماند که هنوز هشیار و برپا باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.