هوش مصنوعی: این بخش از شعر به توصیف عظمت و زیبایی سلطنت خداوند میپردازد. شاعر اشاره میکند که عرش (شکوه الهی) به عنوان تخت سلطنت، مهمانسرای محفل دوستان خداست. همچنین، شعلههای درخشان بر آسمان، به عنوان شمعهایی برای روشنایی شب مهمانی خدا تعبیر شده است. بهطور کلی، این اشعار به جنبههای باعظمت و ظریف الهی اشاره دارند.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است میتوانید آن را ویرایش کنید.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش از شعر به توصیف عظمت و زیبایی سلطنت خداوند میپردازد. شاعر اشاره میکند که عرش (شکوه الهی) به عنوان تخت سلطنت، مهمانسرای محفل دوستان خداست. همچنین، شعلههای درخشان بر آسمان، به عنوان شمعهایی برای روشنایی شب مهمانی خدا تعبیر شده است. بهطور کلی، این اشعار به جنبههای باعظمت و ظریف الهی اشاره دارند.
هوش مصنوعی: ای آسمان، بر این تخت فرمانروایی، تو مهمان جشن دوست هستی که برای تو هدیه آورده است.
هوش مصنوعی: این نورهایی که در آسمان میدرخشند، مانند شمعهایی هستند که برای شب جشن و مهمانی تو روشن شدهاند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای آن که به حکم، ملک میرانی تو
وز دل، خطِ نانوشته، میخوانی تو
گر باتو نگویم که چگویم در دل
نا گفته وناشنیده میدانی تو
در درد اگر طالب درمانی تو
بیهوده چرا به درد درمانی تو
جز هست کننده هر چه هست است تویی
افسوس که قدر خود نمی دانی تو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.