فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیه آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.
مثلا برای پیدا کردن شعری که مصرع «در دایره وجود موجود علی است» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیه آنها «ت» است.
حرف آخر قافیه
شماره ۱: ای نفحه روحپرور باد صبا
شماره ۲: ای وعده بسی داده و ناکرده وفا
شماره ۳: ای عارف سر من عرف در اسما
شماره ۴: ساقی برو و مده شرابم امشب
شماره ۵: در عین علی سر الهی پیداست
شماره ۶: بینی تو هیات الف دارد راست
شماره ۷: دینم (به) محمد و علی هست درست
شماره ۸: اسرار خدا به نزد آدم حرف است
شماره ۹: فرقان رخت که فرق فرقان بشکست
شماره ۱۰: بیخ شجر قدس مرا در جان است
شماره ۱۱: آن نقطه که نکته ای در او پنهان است
شماره ۱۲: من مظهر نطق و نطق حق ذات من است
شماره ۱۳: طوف سر کوی یار طاعات من است
شماره ۱۴: آنم که خدای محض در پشت من است
شماره ۱۵: آنم که جهان چو حلقه در مشت من است
شماره ۱۶: ذرات جهان روشن از انوار من است
شماره ۱۷: آیینه جم عبارت از روی من است
شماره ۱۸: الله ز حال بندگان آگاه است
شماره ۱۹: هر وصف که در شان کلام الله است
شماره ۲۰: در قاعده شریعت آگاه نبی است
شماره ۲۱: خاصیت آن که در کلام ازلی است
شماره ۲۲: در دایره وجود موجود علی است
شماره ۲۳: موصوف صفات قل هو الله علی است
شماره ۲۴: در مملکت فضل خدا، شاه ولی است
شماره ۲۵: آن علم که از ذات خدا منفک نیست
شماره ۲۶: دانستن ذات واجب امکان تو نیست
شماره ۲۷: تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فرد
شماره ۲۸: چون هستی ما ز کاف و نون پیدا شد
شماره ۲۹: حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد
شماره ۳۰: از عین علی عین همه پیدا شد
شماره ۳۱: حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند
شماره ۳۲: ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
شماره ۳۳: ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود
شماره ۳۴: ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود
شماره ۳۵: از خاک و ز آب آدم و بود و وجود
شماره ۳۶ - بالبداهه هنگام زردی چهرهاش بر اثر کندن پوست وی: آن دم که اجل برابر مرد شود
شماره ۳۷: تا باب دلم به نقطه بی بگشود
شماره ۳۸: رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود
شماره ۳۹: (تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد
شماره ۴۰: گر حرف به تو جمال خود بنماید
شماره ۴۱: ای خلق جهان به جملگی بشتابید
شماره ۴۲: ای فاتحه روی تو قرآن مجید
شماره ۴۳: آن سی و دو خط وجه آدم چو ندید
شماره ۴۴: خیاط ازل چو جامه جان ببرید
شماره ۴۵: بی درد دلی کسی به درمان نرسید
شماره ۴۶: این کاسه چو کوزه نبات است نگر
شماره ۴۷: استاد در این کاسه چو بنمود هنر
شماره ۴۸: خورشید سمای معرفت کرد ظهور
شماره ۴۹: نقاش ازل چو نقش بندی آغاز
شماره ۵۰: ای مانده تو بر کنار جویای وسط
شماره ۵۱: ذاتی که عبارت است از سی و دو حرف
شماره ۵۲: خواهی که بیابی از همه چیز وقوف
شماره ۵۳: ای روی تو هفت مصحف صانع پاک
شماره ۵۴: از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال
شماره ۵۵: چون غنچه گل خنده زنانی، ای دل
شماره ۵۶: کی گشت مجرد از مجرد حاصل
شماره ۵۷: چون من ز صفت به ذات وصلت کردم
شماره ۵۸: من نور تو در جبه ازرق دیدم
شماره ۵۹: من مستی باده از سبو می بینم
شماره ۶۰: من ذکر تو از مرغ چمن می شنوم
شماره ۶۱: من بوی تو از گل و سمن می شنوم
شماره ۶۲: در قبضه فضل حق امانت بودیم
شماره ۶۳: هم مظهر علم لایزالی ماییم
شماره ۶۴: مفتاح در گنج معانی ماییم
شماره ۶۵: ای روی تو مصحف حیات دل و جان
شماره ۶۶: خورشید ازل بتافت از روزن تن
شماره ۶۷: بسیار بگردید و بگردد گردون
شماره ۶۸: ای ختم همه امام گردیده چو نون
شماره ۶۹: این کرسی چارپایه جسم ببین
شماره ۷۰: دلبر چو به تیغ دست می یازد بین
شماره ۷۱: ای آیت نور، پرتو غبغب تو
شماره ۷۲: یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟
شماره ۷۳: خواهی که به سرچشمه جان یابی راه
شماره ۷۴ - ستایش فضلالله نعیمی: بنمود جمال ذات از روی چو ماه
شماره ۷۵: ای روی تو کشف صورت حق کرده
شماره ۷۶: ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زده
شماره ۷۷: ای روی تو گلبن گلستان همه
شماره ۷۸: ای آن که تو پیوسته خدا می طلبی
شماره ۷۹: در دار وجود گشت دیار علی
شماره ۸۰ - ستایش فضلالله نعیمی: خواهی که شراب اولیا نوش کنی
شماره ۸۱: واقف به خدا ز بی وقوفی نشوی
شماره ۸۲: تا عارف ذات لامکانی نشوی
شماره ۸۳: ای آن که تو تن را به سفالی ننهی
شماره ۸۴: آن حرف که آن اصل کتاب است تویی
شماره ۸۵: آن نقطه که مرکز جهان است تویی