گوهر گنج حقیقت به حقیقت ماییم
نور ذات جبروتیم که در اشیاییم
گر طلبکار خدایید و ندارید انکار
از سر صدق بیایید که تا بنماییم
گرچه در پرده غیبیم چو اسرار نهان
از پس پرده چو خورشید فلک پیداییم
ما همانیم که بودیم و همان خواهد بود
در دو عالم اگر امروز اگر فرداییم
گر سر رشته دو تا شد مکن اندیشه غلط
زان که در عالم تحقیق همه یکتاییم
مظهر نور خدا و نفس روح الله
طور و موسی و مناجات و ید بیضاییم
زشت و زیبا همه ماییم و ز ما بیرون نیست
یک متاعیم، اگر زشت اگر زیباییم
آیت معجز آیینه روح اللهیم
دیده بردوخته از غیر و به خود بیناییم
ای که از کوی حقیقت خبری می طلبی
تو از این باب بیا تا که درت بگشاییم
ای نسیمی چو شدی نقطه پرگار وجود
جمله چون دایره چرخ، فلک پیماییم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بیانی از اندیشهٔ وحدت وجود و باور حروفیانه است که در آن گوینده از زبانِ «ما» خود را مظهر نور خدا و حقیقتِ همهٔ اشیا میداند. او جویندگان خدا را دعوت میکند که با صدق بیایند تا حق را به آنان نشان دهد، و تأکید میکند که دوگانگی و زشت و زیبا همه در اصل یکی است. با یاد موسی و طور و ید بیضا و دم عیسی، انسان کامل را جلوهگاه همهٔ معجزهها میشمارد و در پایان نسیمی را نقطهٔ مرکزی دایرهٔ هستی میخواند.
هوش مصنوعی: در حقیقت ما همان گوهرِ گنجِ حقیقتیم؛ نورِ ذاتِ عالمِ جبروت (عالم قدرت الهی) هستیم که در همهٔ چیزها جلوه کردهایم.
هوش مصنوعی: اگر جویندهٔ خدا هستید و انکار در دل ندارید، با صدق و راستی نزد ما بیایید تا خدا را به شما نشان دهیم.
هوش مصنوعی: هرچند مانند رازهای پنهان در پردهٔ غیب هستیم، از پشت این پرده مانند خورشید آسمان آشکار و پیداییم.
هوش مصنوعی: ما همانیم که از ازل بودیم و همان خواهیم ماند؛ چه در این جهان (امروز) باشیم و چه در جهان دیگر (فردا)، در هر دو عالم یکسانیم.
هوش مصنوعی: اگر سرِ رشته دوتا و دوگانه به نظر میآید، گمانِ نادرست مکن؛ زیرا در عالمِ حقیقت و تحقیق همه یکی هستیم و دوگانگی نیست.
هوش مصنوعی: ما جلوهگاه نور خدا و دَمِ زندهکنندهٔ عیسی (روحالله) هستیم؛ ما خودِ کوه طور و موسی و راز و نیاز او با خدا و معجزهٔ دستِ سپید اوییم.
هوش مصنوعی: زشت و زیبا همه ما هستیم و هیچ چیز بیرون از ما نیست؛ چه زشت باشیم چه زیبا، در اصل یک کالا و یک حقیقتیم.
هوش مصنوعی: ما نشانهٔ معجزه و آیینهٔ روح الهی هستیم؛ چشم از غیرِ خدا بستهایم و تنها به خود (که مظهر حق است) بیناییم.
هوش مصنوعی: ای کسی که از کوی حقیقت خبری میجویی، از این در (راه ما) وارد شو تا در را به رویت بگشاییم.
هوش مصنوعی: ای نسیمی، چون تو نقطهٔ مرکزِ پرگارِ هستی شدی، ما همگی مانند دایرهٔ گردون به گرد تو میگردیم و فلک را میپیماییم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.