علت غایی ز امر کن فکان ما بودهایم
جمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بودهایم
نقطه اول که قوه خواند ابنمریمش
صوت و نطق و حرف و قوت همچنان ما بودهایم
ذات بیچونی که هست از عالم ذات و صفات
چون نظر کردیم در تحقیق آن ما بودهایم
ظاهر و باطن که هست از عالم کون و مکان
هردو اسمند و، مسما در میان ما بودهایم
ذات اشیا را حیات جاودان از نطق ماست
زان که ما نطقیم و حی و جاودان ما بودهایم
گنج معنی آن که مخفی در حجاب غیب بود
شد یقین از فضل حق کان بیگمان ما بودهایم
دی دیار هردو عالم غیر ما دیار نیست
زان که هستی از زمین تا آسمان ما بودهایم
عقل کل با نه سپهر و چار ارکان و سه روح
وان که زین هر چار میزاید همان ما بودهایم
عشق میبازیم با حسن رخ خود جاودان
زان که عاشق ما و معشوق نهان ما بودهایم
مصحف رخسار ما را کس نخواند غیر ما
کاین صحف را در دو عالم سبعه خوان ما بودهایم
چون مکان ماییم بیما نیست ای طالب مکان
چون مکان بیما نباشد در مکان ما بودهایم
پیش از آن کز قوت آید عالم صورت به فعل
صورت و معنی ذات مستعان ما بودهایم
ای نسیمی چون شدی سی و دو نطق لایزال
میتوان گفتن که ذات غیبدان ما بودهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بیانیهای حروفی و وحدتوجودی است که در آن گوینده با ردیف «ما بودهایم» انسان کامل را علت غایی آفرینش، حقیقت همهٔ اشیا، کلمه و نطق ازلی، گنج پنهان، و هم عاشق و هم معشوق میشمارد. شاعر با اشاره به نقطه، حرف، مصحفِ رخسار و سیودو حرف، عقاید حروفیه دربارهٔ تجلی حق در کلمه و در چهرهٔ انسان را بازگو میکند. غزل در بیت پایانی به اوج خود میرسد، جایی که نسیمی خود را سیودو حرفِ سخنِ ازلی و ذاتِ دانای غیب میخواند.
هوش مصنوعی: هدف نهایی از فرمان «کن» (باش) که جهان با آن پدید آمد، ما بودهایم. حقیقتِ همهٔ چیزها و هم تن و هم جانِ آنها ما هستیم. «ما» در اینجا انسان کامل و مظهر حق است، چنانکه در اندیشهٔ حروفی آمده است.
هوش مصنوعی: آن نقطهٔ نخستین که عیسی پسر مریم آن را «قوه» (نیرو) نامید، و نیز آواز و سخن و حرف و نیرو، همه ما بودهایم. اشاره به آغاز آفرینش با کلمه است که در عقیدهٔ حروفیان اصل همهچیز است.
هوش مصنوعی: آن ذات بیچگونه که از عالم ذات و صفات است، چون در حقیقتش دقیق نگریستیم، دیدیم که خود ما بودهایم.
هوش مصنوعی: ظاهر و باطنِ عالم هستی و مکان هر دو فقط ناماند. آن حقیقتی که این نامها بر آن نهاده شده، در میانه ما بودهایم.
هوش مصنوعی: زندگی جاودانِ ذات همهٔ چیزها از سخن (نطق) ماست، زیرا ما خودِ نطق هستیم و آن زندهٔ جاوید ما بودهایم.
هوش مصنوعی: آن گنج معنا که در پردهٔ غیب پنهان بود، به فضل خداوند یقین شد که بیگمان ما بودهایم. اشاره به حدیث «گنج پنهان» است و «فضل حق» ایهامی هم به فضلالله استرآبادی، بنیانگذار حروفیه، دارد.
هوش مصنوعی: در سرزمین هر دو جهان کسی جز ما نیست، زیرا همهٔ هستی از زمین تا آسمان ما بودهایم.
هوش مصنوعی: عقل کل و نُه فلک و چهار عنصر و سه روح، و آنچه از این چهار پدید میآید (موجودات جهان)، همه همان ما بودهایم.
هوش مصنوعی: ما همیشه با زیبایی چهرهٔ خود عشق میبازیم، زیرا هم عاشق ما هستیم و هم معشوقِ پنهان ما بودهایم.
هوش مصنوعی: کتابِ چهرهٔ ما را جز خود ما کسی نمیتواند بخواند، زیرا قاریِ این صحیفهها به هر هفت قرائت در دو جهان ما بودهایم. به باور حروفیان، خطوط چهرهٔ انسان همان حروف کلام الهی است.
هوش مصنوعی: ای کسی که در پی مکان هستی، چون مکان خود ما هستیم، هیچ مکانی بی ما نیست. و چون مکان بی ما نمیماند، آنچه در مکان است نیز ما بودهایم.
هوش مصنوعی: پیش از آنکه جهان صورت از حالت بالقوه به فعلیت برسد، صورت و معنای ذاتِ یاریدهنده (خداوند) ما بودهایم.
هوش مصنوعی: ای نسیمی، چون تو خودِ سیودو حرفِ سخنِ ازلی و بیزوال شدی، میتوان گفت که ذاتِ دانای غیب ما بودهایم. سیودو حرف در آیین حروفی اساس کلمهٔ الهی و چهرهٔ انسان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.