ای صبا هست رخ یار به غایت نازک
لب فرو بند و نگه دار به غایت نازک
از من عاشق اگر زان که خیالت باشد
باز پرس از گل رخسار به غایت نازک
آنگه آهسته بگو حال دلم با چشمش
زان که باشد دل بیمار به غایت نازک
پیش چشم و لب او باش دهنبسته که هست
قامتش فتنه و رفتار به غایت نازک
(چون شوی مست مکن عربده با غمزهٔ او
که بُوَد غمزهٔ دلدار به غایت نازک)
(سجدهٔ شکر کن از من بر آن سرو که هست
قامتش فتنه و رخسار به غایت نازک)
(با لبش دم گر زند نفخه دم صدق گوی
که لبش هست به گفتار به غایت نازک)
با دهانش برسان از دل تنگم خبری
همچو آن تنگ شکربار به غایت نازک
چاره این دل پردرد ندانم چه کنم
پر شده بادهٔ اسرار به غایت نازک
بود نازک ز غمت جان نسیمی همه عمر
رحمتی کن که شد این بار به غایت نازک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر باد صبا را پیک خود به نزد یار میکند و به او سفارش میکند که با ادب و آهستگی حال دل عاشق را به چشم و لب و دهان یار برساند، چون همهٔ اعضای یار بسیار لطیف و آزردهشدنیاند. در پایان نسیمی از درد دل لبریز از اسرار خود میگوید و از یار رحم میخواهد، زیرا جانش به نهایت ناتوانی رسیده است. ردیف «به غایت نازک» هم لطافت یار را میرساند و هم شکنندگی دل عاشق را.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، چهرهٔ یار بسیار لطیف و ظریف است؛ پس خاموش باش و حرمت آن چهرهٔ نازک را نگه دار.
هوش مصنوعی: اگر به یاد من عاشق افتادی، از آن یار که چهرهای چون گل لطیف دارد، احوال مرا بپرس.
هوش مصنوعی: آنگاه حال دل مرا آهسته به چشم او بگو، زیرا دل بیمار و چشم بیمارگونهٔ یار بسیار حساس و شکننده است.
هوش مصنوعی: در برابر چشم و لب او خاموش و مؤدب باش، چون قامت او فتنهانگیز و رفتارش بسیار ظریف است.
هوش مصنوعی: اگر مست شدی، با غمزه و کرشمهٔ او ستیزه و پرخاش مکن، زیرا غمزهٔ دلدار بسیار ظریف و آزردهشدنی است.
هوش مصنوعی: از سوی من در برابر آن قامت سروگونه سجدهٔ شکر به جا آور؛ قامتی که فتنهانگیز است و چهرهای بسیار لطیف دارد.
هوش مصنوعی: اگر با لب او سخن بگویی، دم راست و صادق بزن، زیرا لب او در سخن گفتن بسیار لطیف و حساس است.
هوش مصنوعی: از دل تنگ من به دهان تنگ او خبری برسان؛ دلی که مانند آن دهان کوچک و شیرینگفتار بسیار نازک است.
هوش مصنوعی: نمیدانم برای این دل پر از درد چه چارهای کنم؛ دلم از بادهٔ لطیف اسرار لبریز شده است.
هوش مصنوعی: جان نسیمی همهٔ عمر از غم تو لطیف و ناتوان بود؛ رحمی کن که این بار کارش به نهایت باریکی و خطر رسیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.