آن روضه مقدس و آن کعبه صفا
آن مرقد مطهر و آن قبله دعا
آن قبه منور با رفعت و شرف
کو، هست عرش منزلت و آسمان بنا
دانی که چیست؟ قبله حاجات جمله خلق
یعنی مقام مشهد سلطان اولیا
بحر کمال و خازن اسرار «لوکشف »
گنج علوم و گوهر دریای «لافتی »
قایم مقام ختم رسل، صدر کائنات
مسندنشین بارگه ملک کبریا
سرخیل اصفیا و امام هدی بحق
سلطان هردو کون علی موسی الرضا
آن آفتاب برج امامت که می رسد
خورشید را ز قبه پرنور او ضیا
آن پادشاه ملک ولایت که همتش
بر خوان خویش خلق جهان را زده صلا
آن در قیمتی که به دریای فکر و عقل
کس ره بدو نمی برد الا به آشنا
شاهی که خلق را سبب حب و بغض او
از دوزخ است خوف و به جنت بود رجا
ای افصحی که علم ترا در بیان حق
چون دانش رسول خدا نیست انتها
تسبیح ذاکران تو یعنی ملائکه
سبحان من تقدس بالعز والعلا
اوراد ساکنان سماوات، روز و شب
در مدح جد و باب تو یاسین و هل اتی
در وصف روی و موی تو خوانند قدسیان
هر صبح و شام سوره واللیل والضحی
کی وصف (و) مدحت تو بود حد هرکسی
چون کردگار گفته ترا مدحت و ثنا
چون وارث محمد و موسی تویی، بحق
آمد برون ترا ز شجر مصحف و عصا
سنگی که هست از کف پایت بر او نشان
چون مروه خلق سجده کنند از سر صفا
از بهر روشنی بصر، خاک درگهت
در دیده می کشند خلایق چو توتیا
فراش بارگاه جلال تو: جبرئیل
مداح خاندان شما حضرت خدا
باب بنی فضائل تو: مرتضی علی
جد بزرگوار تو: سلطان انبیا
در گوش خادمان و مقیمان درگهت
هردم رسد ز حضرت حق «فادخلوا» ندا
ز آواز حافظان خوش الحان حضرتت
هر بامداد در ملکوت اوفتد صدا
بر بلبلان روضه تو رشک می برند
بستان سرای جنت و مرغان خوش نوا
در زیر سایه علم مصطفی رود
آن کس که او به ملک ولایت زند لوا
حق موالیان تو در روز رستخیز
خلد برین و شربت کوثر بود جزا
آن کس که کرده در ره دین شما خلاف
او را همیشه در درک اسفل است جا
تو حجت خدایی و ما بندگان همه
بنهاده ایم سر چو قلم بر خط رضا
یا شاه اولیا نظری کن که عاجزیم
افتاده در کمند غم و محنت و بلا
دارالشفاء خسته دلان آستان توست
با صد نیاز آمده ایم از پی شفا
چشم عنایتی به سوی حال ما فکن
تا از عنایت تو رهیم از غم و عنا
هرکس ز حادثات به جایی برد پناه
آورده ایم ما به جناب تو التجا
هستیم ز سائلان درت یا ابوالحسن
داریم امید از کرمت رحمت و عطا
درویشم و تو پادشه بنده پروری
سلطان تویی و ما همه بیچاره و گدا
دردی که بر دل من بیچاره خاطر است
آن را هم از خزانه لطفت رسد دوا
جز زاری و دعا چه بدان حضرت آوریم
ای قادر کریم و خداوند رهنما
یارب به حق ذات تو و بی نیازی ات
از خلق، ای تو باقی و عالم همه فنا
یارب به انبیا و رسولان حضرتت
یارب به عز و منزلت و فخر مصطفی
یارب بحق سید کونین و آل او
یارب به علم و حلم و کمالات مرتضی
یارب به پاکی و شرف فاطمه که هست
جبار بر فضیلت و بر عصمتش گوا
یارب به عزت حسن و حرمت حسین
مسموم کین دشمن و مظلوم کربلا
یارب به سوز سینه زین العباد، کو
هرگز به عمر خویش نیاسود از بکا
یارب به فضل و دانش باقر که چون نبی
هرگز نبود مهر دلش از خدا جدا
یارب به صدق جعفر صادق که در جهان
اسلام را به برکت علمش بود بقا
یارب به حق موسی کاظم که در دو کون
بر خلق کائنات امیر است و مقتدا
یارب بدان شهید خراسان که درگهش
چون کعبه است قبله حاجات خلق را
یارب به حق موسی رضا آن شه جوان
والی ولی و آل حق و والی ولا
یارب به حرمت تقی متقی که بود
سرو ریاض خلد و گل باغ انما
یارب به ذات پاک علی نقی که هست
قایم مقام آن شه معصوم مجتبی
یارب به طاعت حسن عسکری که کس
چون او امور حق به شرایط نکرد ادا
یارب به حق مهدی هادی که جمله خلق
دارند تا به حشر بدان شاه اقتدا
یارب به ذات جمله امامان که ذاتشان
پاک آفریده ای ز همه زلت و خطا
کاین بنده روی کرده بدان کعبه نجات
آورده است زاری و حاجات با دعا
جرمم همه ببخش و مرادات بنده ات
از فضل خود بدآور و حاجات کن روا
امیدوار بنده نسیمی به فضل توست
یا قاضی الحوایج! یا سامع الدعا
رحمت بدین فقیر ز فضلت چو حاصل است
داریم تا به حشر بدان شاه اقتدا
(یارب به حق ذکر نسیمی و سوز او
من بنده را ببخش گنه لطف کن عطا)



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش و توصیف مقام و منزلت امام رضا (ع) میپردازد و او را بهعنوان کعبه حاجات و مرقدی مقدس میشناسد که خاستگاه دعاها و آروزهای بندگان است. او بر عظمت و ویژگیهای امام تأکید میکند و مبانی الهی او را در علم و کمالاتش وصف مینماید. در ادامه، شاعر درباره سجده و عبادت بندگان بر آستان او سخن میگوید و از خداوند درخواست میکند که به خاطر بزرگان دین و امامان، به زاری و دعاهای او پاسخ دهد. در انتها، شاعر از خداوند میخواهد تا گناهانش را ببخشد و به او لطف کند.
هوش مصنوعی: آن باغ مقدس و آن کعبهٔ پاکی و صفا، آن آرامگاه پاک و آن قبلهای که رو به آن دعا میکنند.
هوش مصنوعی: آن گنبد نورانی و بلندپایه و باشرف که مقامش همچون عرش و بنایش همچون آسمان است.
هوش مصنوعی: میدانی آن چیست؟ قبلهٔ برآمدن حاجتهای همهٔ مردم، یعنی آرامگاه و مشهد پادشاه اولیا.
هوش مصنوعی: او دریای کمال و نگهبان رازهای «لو کشف الغطاء» است و گنج دانشها و گوهر دریای «لا فتی الا علی»؛ یعنی وارث علم و جوانمردی علی است.
هوش مصنوعی: او جانشین خاتم پیامبران و برترین موجودات است و بر مسند درگاه پادشاهی خداوند نشسته است.
هوش مصنوعی: او سرور برگزیدگان و بهراستی پیشوای هدایت است: پادشاه هر دو جهان، علی بن موسی الرضا.
هوش مصنوعی: آن خورشید برج امامت که خورشید آسمان نیز از گنبد پرنور او روشنایی میگیرد.
هوش مصنوعی: آن پادشاه سرزمین ولایت که همت بلندش همهٔ مردم جهان را بر سفرهٔ بخشش خود فراخوانده است.
هوش مصنوعی: آن مروارید گرانبهایی که هیچکس با اندیشه و عقل به او راه نمییابد، مگر آشنای راه و اهل معرفت.
هوش مصنوعی: شاهی که دوستی و دشمنی با او سبب میشود مردم از دوزخ بترسند و به بهشت امید داشته باشند.
هوش مصنوعی: ای فصیحترین کس، دانش تو در بیان حقیقت مانند دانش پیامبر خدا پایانی ندارد.
هوش مصنوعی: ذکرگویان تو یعنی فرشتگان چنین تسبیح میگویند: پاک است آنکه به عزت و بلندی منزه است.
هوش مصنوعی: ورد شبانهروزی ساکنان آسمانها در ستایش جد و پدر تو سورهٔ یاسین و سورهٔ هل اتی است.
هوش مصنوعی: فرشتگان هر صبح و شام در وصف روی و موی تو سورههای واللیل و والضحی را میخوانند؛ موی چون شب و روی چون روز.
هوش مصنوعی: وصف و ستایش تو در توان هر کسی نیست، زیرا خود آفریدگار تو را ستوده است.
هوش مصنوعی: چون تو بهراستی وارث محمد و موسی هستی، از درخت ولایت برای تو قرآن و عصا بیرون آمد؛ یعنی میراث هر دو پیامبر به تو رسیده است.
هوش مصنوعی: سنگی که جای پای تو بر آن نقش بسته، مانند کوه مروه است و مردم با صفای دل بر آن سجده میکنند.
هوش مصنوعی: مردم برای روشنی چشم، خاک درگاه تو را مانند سرمه به چشم میکشند.
هوش مصنوعی: خدمتگزار و فراش بارگاه باشکوه تو جبرئیل است و ستایشگر خاندان شما خود خداوند است.
هوش مصنوعی: پدر و سرچشمهٔ فضیلتهای تو علی مرتضی است و جد بزرگوارت پادشاه پیامبران، محمد است.
هوش مصنوعی: به گوش خادمان و مجاوران درگاهت هر لحظه از سوی خداوند ندای «فادخلوها» یعنی وارد بهشت شوید میرسد.
هوش مصنوعی: از آواز قاریان خوشصدای حرم تو هر بامداد در عالم ملکوت پژواک میافتد.
هوش مصنوعی: باغهای بهشت و پرندگان خوشآواز به بلبلان حرم تو حسد میبرند.
هوش مصنوعی: هرکس در سرزمین ولایت پرچم برافرازد و پیرو آن باشد، زیر سایهٔ پرچم پیامبر خواهد رفت.
هوش مصنوعی: پاداش دوستداران تو در روز رستاخیز بهشت برین و نوشیدن از کوثر است.
هوش مصنوعی: هرکس در راه دین شما مخالفت کند، جایگاهش همیشه در پایینترین طبقهٔ دوزخ است.
هوش مصنوعی: تو حجت خدا هستی و همهٔ ما بندگان مانند قلم سر بر خط رضا و فرمان تو نهادهایم؛ با اشاره به نام «رضا».
هوش مصنوعی: ای پادشاه اولیا، به ما نگاهی کن که ناتوانیم و در بند غم و رنج و گرفتاری افتادهایم.
هوش مصنوعی: آستانهٔ درگاه تو شفاخانهٔ دلشکستگان است و ما با نیاز فراوان برای درمان به آن آمدهایم.
هوش مصنوعی: با چشم لطف به حال ما نگاه کن تا به یاری عنایت تو از اندوه و رنج رها شویم.
هوش مصنوعی: هر کس از پیشامدهای روزگار به جایی پناه میبرد، و ما به درگاه تو پناه آوردهایم.
هوش مصنوعی: ای اباالحسن (علی)، ما از گدایان درگاه توییم و از بخشندگی تو امید رحمت و بخشش داریم.
هوش مصنوعی: من درویش و نیازمندم و تو پادشاهی که بندگان را میپروری؛ سلطان تویی و ما همه بیچاره و گدای توییم.
هوش مصنوعی: دردی که بر دل من بیچاره سنگینی میکند، درمانش هم از گنجینهٔ لطف تو میرسد.
هوش مصنوعی: ای خدای توانا و بخشنده و راهنما، ما جز ناله و دعا چه چیزی میتوانیم به آن درگاه بیاوریم؟
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به حق ذات خودت و بینیازیات از آفریدگان سوگند میدهم؛ ای که تنها تو باقی هستی و همهٔ جهان نابودشدنی است.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به پیامبران و فرستادگانت و به عزت و مقام و افتخار محمد مصطفی سوگند میدهم.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به حق سرور دو جهان (پیامبر) و خاندانش، و به دانش و بردباری و کمالات علی مرتضی سوگند میدهم.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به پاکی و بزرگواری فاطمه سوگند میدهم که خداوند خود گواه برتری و پاکدامنی اوست.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به عزت حسن که با زهر کینهٔ دشمن کشته شد، و به حرمت حسین مظلوم کربلا سوگند میدهم.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به سوز دل امام زینالعابدین سوگند میدهم که در همهٔ عمرش از گریستن آرام نگرفت.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به فضل و دانش امام باقر سوگند میدهم که مانند پیامبر، دلش هرگز از مهر خدا جدا نشد.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به راستی امام جعفر صادق سوگند میدهم که ماندگاری اسلام در جهان به برکت دانش او بود.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به حق امام موسی کاظم سوگند میدهم که در هر دو جهان امیر و پیشوای همهٔ آفریدگان است.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به آن شهید خراسان (امام رضا) سوگند میدهم که درگاهش مانند کعبه، قبلهٔ حاجتهای مردم است.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به حق رضا، پسر موسی، آن پادشاه جوان سوگند میدهم که دوست و ولیّ خدا و از خاندان حق و صاحب ولایت است.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به حرمت امام تقی پرهیزگار سوگند میدهم که سرو باغ بهشت و گل باغ آیهٔ «انما» (آیهٔ ولایت یا تطهیر) بود.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به ذات پاک امام علی نقی سوگند میدهم که جانشین آن پادشاه معصوم برگزیده است.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به بندگی امام حسن عسکری سوگند میدهم که هیچ کس مانند او فرمانهای حق را با همهٔ شرایطش به جا نیاورد.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به حق مهدی راهنما سوگند میدهم که همهٔ مردم تا روز رستاخیز از آن پادشاه پیروی میکنند.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به ذات همهٔ امامان سوگند میدهم که ذاتشان را از هر لغزش و خطایی پاک آفریدهای.
هوش مصنوعی: که این بنده رو به آن کعبهٔ رستگاری آورده و ناله و حاجتهایش را همراه دعا آورده است.
هوش مصنوعی: همهٔ گناهانم را ببخش و خواستههای بندهات را از فضل خود برآور و حاجتهایم را روا کن.
هوش مصنوعی: ای برآورندهٔ حاجتها و ای شنوندهٔ دعا، نسیمی بندهات به فضل تو امیدوار است.
هوش مصنوعی: چون رحمت از فضل تو به این فقیر رسیده است، ما تا روز رستاخیز از آن پادشاه پیروی میکنیم.
هوش مصنوعی: خدایا، به حق ذکر و سوز دل نسیمی، گناه این بنده را ببخش و لطف و بخشش خود را به او عطا کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا داد باغ را سمن و گل بنونوا
بلبل همی سراید بر گل بنونوا
رود و سرود ساخته بر سرو فاخته
چون عاشقی که باشد معشوق او نوا
مشک و عبیر بارد بر گلستان شمال
[...]
چون نای بینوایم ازین نای بینوا
شادی ندید هیچ کس از نای بینوا
با کوه گویم آنچه ازو پر شود دلم
زیرا جواب گفته من نیست جز صدا
شد دیده تیره و نخورم غم ز بهر آنک
[...]
آمدگه وداع چو تاریک شد هوا
آن مه که هست جان و دلم را بدو هوا
گرمی گرفته از جگر گرم او زمین
سردی گرفته از نفس سرد من هوا
ماه تمام او شده چون آسمان کبود
[...]
منسوخ شد مروت و معدوم شد وفا
زین هر دو مانده نام چو سیمرغ و کیمیا
شد راستی خیانت و شد زیرکی سفه
شد دوستی عداوت و شد مردمی جفا
گشتهست باژگونه همه رسمهای خلق
[...]
ای بر مراد رأی تو ایام رامضا
بسته میان بطاعت فرمان تو قضا
از جاه تو گرفته سیادت بسی شرف
وز فر تو فزوده وزارت بسی بها
خلق خدای را برعایت تویی پناه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.