آنچه‌ت بکار نیست چرا جوئی؟
وانچه‌ت ازو گریز چرا گوئی؟
به روئی ار به روی کسی آری
بی‌شک به رویت آید بی‌روئی
خوش خوش از جهان و جوانمردی
پیش آر و پیش مار خوی نوئی
بدخو عقاب کوته عمر آمد
کرگس دراز عمر ز خوش خوئی
این زال شوی‌کش چتو بس دیده است
از وی بشوی دست زناشوئی
بنده مشو ز بهر فزونی را
آن را که همچو اوئی و به زوئی
گر دانشت به مال به دست آمد
پس مال می به دانش چون جوئی؟
چون می‌فروشی آنچه خریده‌ستی؟
خونی ز خون ز بهر چه می‌شوئی؟
جان را به علم پوش چو پوشیدی
تن رابه ششتری و به کاکوئی
روشن روانت گنه ز بی‌علمی
تیره تنت چو مشک به خوش‌بوئی
پوینده این جهان و فروزندی
او را از این قبل به تگاپوئی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به نقد و بررسی ارزش‌ها و ویژگی‌های زندگی انسان می‌پردازد. شاعر از افراد می‌خواهد که به دنبال آنچه که به کارشان نمی‌آید نروند و از آنچه که آن را می‌پندارند زشت است، دوری کنند. او به جوانمردی و خوب‌خوئی اشاره می‌کند و بر روی این نکته تأکید دارد که زیبایی روحی و اخلاقی از زیبایی ظاهری مهم‌تر است. همچنین به ارزش علم و دانش نسبت به مال و ثروت پرداخته و تصریح می‌کند که علم باید در خدمت زندگی قرار گیرد. در نهایت، شاعر خواننده را تشویق می‌کند تا در زندگی به دستاوردهای حقیقی و معنوی توجه کند و نه به ظواهر.
هوش مصنوعی: چرا چیزی را که به کار تو نمی‌آید دنبال می‌کنی؟ و چرا از آنچه که از آن فاصله می‌گیری، سخن می‌گویی؟
هوش مصنوعی: اگر به چهرهٔ کسی لبخند بزنی، مطمئناً در پاسخ، لبخندی بی‌نفاق از او دریافت خواهی کرد.
هوش مصنوعی: دربارهٔ خوش‌رویی و جوانمردی در دنیا، از زندگی شیرین و زیبا لذت ببر و خوی نیکو و رفتار خوب را در برابر انسان‌های بدخلق و بدخو که مثل مارند، نشان بده.
هوش مصنوعی: بدخلق و بدسرشت شدم، در حالی که عقاب با عمر کوتاه و کرگس با عمر دراز، هر دو از خوش‌خویی من ناراحت هستند.
هوش مصنوعی: این مرد زال، که موجب طرد و رنجش دیگران شده، بسیار دیده و تجربه دارد. از او دوری کن و به ازدواج با او فکر نکن.
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن ثروت بیشتر، خودت را خدمتکار کسی نکن که او مانند او (زال) و بهتر از او (از نظر شخصیت و مقام) است.
هوش مصنوعی: اگر علم و دانش را به وسیلهٔ مال و ثروت به دست آورده‌ای، پس از چه راهی می‌خواهی به دانش واقعی و ارزشمند برسی؟
هوش مصنوعی: اگر تو چیزی را که خریده‌ای می‌فروشی، برای چه از خون خود مایه می‌گذاری و آن را می‌فروشی؟
هوش مصنوعی: جان خود را با علم بپوشان، همان‌طور که بدن را با لباس‌های مختلف می‌پوشانی.
هوش مصنوعی: روان تو از بی‌دانشی کدر و تیره شده است، در حالی که بدن تو مانند مشک خوشبوست.
هوش مصنوعی: جستجوگر این دنیا و باعث روشنایی آن، او را به این حالت از شلوغی و تلاش می‌سازد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.