|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مرغ روانم می‌پرد، تا در هوای کیست این
سیلاب اشکم می‌رود، تا در وفای کیست این
مائیم و شب‌ها تا سحر، در زیر پهلو خاک در
خشتی که دارم زیر سر، از خاک پای کیست این
گویند اگر آن رشک مه، آید کجا سازیش جا
در چشم اسفید و سیه، بنگر که جای کیست این
دیدم لبش چون لعل تر، بر وی شکافی چون گهر
زان جا برون آمد شکر، شیرین لقای کیست این
یک صبحدم زان خاک کو آورد باد مشکینه بو
شد چشم من روشن از او، تا توتیای کیست این
ناصر بر آن در سال‌ها نالید زار و بی نوا
هرگز نگفت آن پادشا، او را گدای کیست این
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، به جستجوی معنا و حقیقت وجودی خود پرداخته و از حال و هوای جدایی و فراق صحبت می‌کند. او از مرگ و خاک و وفاداری می‌گوید و در پی کشف زیبایی و عشق است که در زبان شعرش به تصویر کشیده شده است. با بیان تصاویری چون لب لعل و چشمانی سیاه و سفید، به دنیای عشقی اشاره دارد که همچنان در جستجوی نشانه‌هایی از حضور معشوق است. در نهایت، شاعر از درد و ناله‌های خود در سال‌های ممتد می‌گوید و به ناامیدی از پذیرش بی‌اعتنایی معشوق اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: پرنده‌ای که در دلم پرواز می‌کند، به دنبال کسی است. این اشک‌های من نیز سرازیر می‌شود، تا به وفای چه کسی برسد.
هوش مصنوعی: ما در شب‌ها تا صبح بیداریم و در زیر سرم یک تکه آجر دارم. از خاک پای چه کسی است که اینجا هست؟
هوش مصنوعی: می‌گویند اگر آن زیبایی چون ماه بیاید، کجا باید برایش جایی فراهم کرد؟ در چشمان کسانی که سفید و سیاه هستند، بنگر که این مکان متعلق به کیست.
هوش مصنوعی: دیدم که لب‌هایش مانند لعل (سنگ قیمتی) سرخ و زیباست، و از آن شکاف لبش چیزی شبیه به مروارید بیرون آمده که طعمی شیرین و خوشمزه دارد. می‌پرسم این کیست که دیدارش این‌قدر لذت‌بخش و شیرین است؟
هوش مصنوعی: یک صبح زود، بادی که عطر خوش از خاک کوهستان به همراه داشت، چشم من را نورانی کرد. حالا می‌پرسم این دانه‌های زینتی که توتیای چشم من هستند، از کیست؟
هوش مصنوعی: ناصر سال‌ها به شدت از درد و غم خود نالیده و از وضعیتش گله کرده، اما هرگز این پادشاه را به یاد نیاورده که ممکن است او نیز به کسی که در مقابلش ایستاده، بی‌توجهی کند و بر او نامی نگذارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.