سنگ طعنه به سبویم زدهاند
طبل بدنامی به کویم زدهاند
کی فتد در کف من دامن وصل
سیلی هجر به رویم زدهاند
تیغ خوبان به جفا خونم ریخت
بد نگویم که نکویم زدهاند
جوی خون میرود از دیدهٔ من
مردمان غوطه به جویم زدهاند
بر سرم دایرهٔ نُه گردون
هست چوگان و چو گویم زدهاند
شد تنم بستهٔ گیسوی بتان
گره موی به مویم زدهاند
همچو تیغ است زبان ناصر
طرفه تیغی به گلویم زدهاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی که بر او رفته است سخن میگوید. او احساس میکند که از سوی دیگران مورد طعنه و سرزنش قرار گرفته و این وضعیت او را به شدت آزار میدهد. با کنایه به فرزند عشق و وصل، از دوری و هجرت رنج میبرد و از سختیهای ناشی از این جدایی و سرنوشت نابهسامان خود مینالد. در حسرت وصالی که هرگز به دست نمیآید، ناامیدی و درد عمیقی در سخنانش موج میزند و در انتها به تیزی زبان خود اشاره میکند که همچون تیغی به او آسیب میزند.
هوش مصنوعی: دوستداران و دشمنان به من طعنه میزنند و به خاطر بدنامیام، صدای رسوایی به راه انداختهاند.
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند دامن وصال را در دستان من بگذارد، در حالی که به صورت من ضربههای جدایی وارد کردهاند؟
هوش مصنوعی: تیغ زیباوطنان به ناحق خون من را ریخته است، اما بد نمیگویم زیرا که زیباییشان مرا زده است.
هوش مصنوعی: اشکهای من مانند جوی خون در حال جاری شدن است و مردم در غافل بودن به سر میبرند.
هوش مصنوعی: در بالای سرم دایرهای از سرنوشت و زمان وجود دارد و گویی در این میدان، همه چیز در حال بازی و تحرک است.
هوش مصنوعی: بدن من در پیوند با موهای زیبای معشوق به هم گره خورده و رشتههای مویم را با هم درآمیختهاند.
هوش مصنوعی: زبان ناصر مانند تیغی تیز و برنده است، به گونهای که احساس میکنم که یک تیغ به گلویم فشار میآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.