هوا رسم گهر باریدن آورد
گل آیین شکر خندیدن آورد
مگر زد بر دلش پیکان غنچه
که بلبل شیوهٔ نالیدن آورد
به سر بر لاله یاقوتین ایاغی
به باغ از بهر مِی نوشیدن آورد
شراب جام را لعل تو ساقی
درون جام در جوشیدن آورد
مده باد صبا را بر درت بار
که او رسم حکایت چیدن آورد
قدم زن ناصر و از جان میندیش
مبارز را که با پرسیدن آورد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی احساسات و طبیعت را توصیف میکند. هوا به کمک باران و گلها، شادابی و سرزندگی را به ارمغان میآورد و بلبل از دلتنگیهای خود ناله میکند. لالهها به خاطر زیبایی و دلربایی شکرگزاری میکنند و جشنی برای نوشیدن میزنند. شراب، که نماد لذت و شادمانی است، در جامها در حال جوشیدن است. در نهایت، شاعر به ناصر وصیت میکند که بیپروا قدم بردارد و از سوالات نترسد، چرا که زندگی و مبارزه نیاز به جسارت دارد.
هوش مصنوعی: هوا به قدری لطیف و دلپذیر است که دانههای باران را به زمین میسرد و گلها نیز سرشار از شادی و طراوت میشوند.
هوش مصنوعی: شاید عشق و محبت به دل او مثل تیر غنچهای نشسته باشد که بلبل را به ناله واداشته است.
هوش مصنوعی: در باغی از گلهای سرخ، پردهای با پارچهای زیبا کشیده شده است تا به خاطر نوشیدن می، فضایی مناسب فراهم شود.
هوش مصنوعی: شراب موجود در این جام، به زیبایی و جذابیت تو، ای ساقی، زنده و جوشان است.
هوش مصنوعی: باد صبا را به در خانهات نبر، زیرا او داستان چیده شدهای را به همراه دارد.
هوش مصنوعی: قدم زدن ناصر و نگران نبودن از جان مبارز، به این معناست که او با پرسیدن و جستجو، چیزی مهم را به دست میآورد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.