هوایت در دماغ من نگنجد
خیالت در سر سوزن نگنجد
به زلفت دل نبستم، زانکه سگ را
کمند شاه در گردن نگنجد
به دامن چون چکانم گریه از چشم
که کس را بحر در دامن نگنجد
دم من در دل سختت نگیرد
که این آتش در آن آهن نگنجد
صبا تا داد گل را از تو بوئی
گل از شادی به پیراهن نگنجد
کجا بیند رخت ار چشم ناصر
که آن خورشید در روزن نگنجد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و شوق عمیق خود میپردازد و تأکید میکند که احساسات و عشقش به محبوبش آنقدر بزرگ و عمیق است که هیچ چیز نمیتواند آن را در خود جای دهد. او به توصیف زلف و دامن محبوب میپردازد و بیان میکند که حتی اشکهایش نیز در دامن واقعی محبوب نمیگنجد. همچنین، شاعر حس میکند که بروز عشق و احساساتش در دل معشوقش جایی ندارد و ابراز آن همچون آتش و آهنی است که نمیتواند در هم فشرده شود. در نهایت، او اشاره میکند که مگر چگونه میتواند زیبایی محبوب را ببیند، درحالیکه همچون خورشید، او در یک فضای محدود نگنجد.
هوش مصنوعی: عطر و بوی تو در ذهن من جا نمیگیرد، تصویر تو حتی در کوچکترین جاها هم جا نمیشود.
هوش مصنوعی: من به زلف تو وابسته نشدم، چون این که کمند پادشاه به گردن یک سگ جا نمیشود.
هوش مصنوعی: وقتی که اشکهایم را به دامن میریزم، مانند دریایی است که در دامن نمیگنجد و از این رو هیچکس نمیتواند درون دامن من جا بگیرد.
هوش مصنوعی: نفس من در دل سخت تو جا نمیگیرد، چون این آتش نمیتواند در آهن جای گیرد.
هوش مصنوعی: نسیم تا بویی از گل را از تو بگیرد، گل به اندازهای از شادی دارد که در پیراهن جا نمیشود.
هوش مصنوعی: چگونه میتواند چشمان ناصر تو را ببینند، در حالی که آن خورشید نمیتواند از روزنهای کوچک عبور کند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به بزم وصل ما و من نگنجد
همه جان شو که آنجا تن نگنجد
میان عاشق و معشوق تنگ است
چنان صحبت که پیراهن نگنجد
دل تنگم چه جای محمل عشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.