تا دلی دارم من از دلدار نتوانم گذشت
بگذرم از جان ولی از یار نتوانم گذشت
هر سرِ موئی حجاب راه من گردد ولی
از سرِ موئی قلندوار نتوانم گذشت
بگذرم آسان من از هر در که باشد در جهان
از درش آسان اگر دشوار نتوانم گذشت
مُنکرم من زاهد زرّاق ازرق‌پوش را
می‌کنم اقرار کز انکار نتوانم گذشت
بر امید صافی‌ئی افتاده‌ام در پای خُم
همچو دُردی از خم خمّار نتوانم گذشت
بارها بگذشته‌ام از خانقاه و مدرسه
وز در دیر مغان یک‌بار نتوانم گذشت
کاروانِ باد می‌آید ز کویت مُشکبار
هست از آن منزل دلم در بار، نتوانم گذشت
تا سرِ زلف چلیپای تو شهد محراب دل
کافرم کز حلقهٔ زنار نتوانم گذشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید و اعتراف می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند او را از عشقش دور کند، حتی اگر مسایل و موانعی بر سر راهش باشد. او بیان می‌کند که می‌تواند از جان خود بگذرد، اما از یار و عشقش هرگز دست نخواهد کشید. حتی در برابر زهد و تقوی، اقرار به عشقش را بر هر چیزی مقدم می‌داند و موانع ظاهری را ناچیز می‌شمارد. او با تصویرپردازی‌هایی از خم و خمار و نیز نمادهای عشق، نشان می‌دهد که عشقش او را مانند دردی عمیق در پای خم می‌فشارد و خود را در موسم وجود عشقش بی‌اختیار می‌بیند. در نهایت، از عشق به معشوق، به عنوان محور اصلی زندگی‌اش یاد می‌کند و افکارش از این عشق رها نمی‌شود.
هوش مصنوعی: تا وقتی که دل من به عشق محبوبم وابسته است، نمی‌توانم از او بگذرم. حتی اگر بخواهم از جان خود بگذرم، نمی‌توانم از عشق و وجود یارم دل بکنم.
هوش مصنوعی: هر چیز کوچکی می‌تواند مانع من شود، اما حتی با تمام این موانع، نمی‌توانم از مسیر خود دور شوم و نمی‌توانم از چیزی که واقعاً مهم است چشم بپوشم.
هوش مصنوعی: من به راحتی از هر در و راهی که باشد در این جهان عبور می‌کنم، اما اگر به سختی باشد، نمی‌توانم از آن عبور کنم.
هوش مصنوعی: من در برابر زاهدی که از زر و زرق و برق دوری می‌کند و لباس آبی بر تن دارد، لب به اعتراف می‌گشایم، زیرا نمی‌توانم انکار کنم که او حقیقتی دارد که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد.
هوش مصنوعی: من به امید یک وضع پاک و زلال در کنار خمره نشسته‌ام، و همچنان که یک قطره الکل نمی‌تواند از دهانه‌اش بگذرد، من نیز نتوانم از این حالت سخت عبور کنم.
هوش مصنوعی: من بارها از خانقاه و مدرسه عبور کرده‌ام، اما هرگز نتوانسته‌ام از در میخانه‌ی مغان بگذرم.
هوش مصنوعی: کاروانی از باد به سمت کوی تو می‌آید که بوی خوش مشک را با خود دارد. دل من در اینجا چنان مشغول و بارآور است که نمی‌توانم از آنجا دور شوم.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و تاثیر عمیق موهای معشوق اشاره می‌کند. او به گونه‌ای احساسی بیان می‌کند که عاشقیت و جذابیت معشوق او را به شدت تحت تاثیر قرار داده و او نمی‌تواند از این جذابیت چشم‌پوشی کند. همچنین، شاعر به نوعی از وابستگی و تسلیم در برابر محبت و زیبایی معشوق اشاره دارد که او را از دیگر مسائل زندگی دور کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.