بهار آمد بکش در باغ رخت کامرانی را
ز عکس باده گلگون ساز رنگ زعفرانی را
اگر چون خضر می خواهی حیات جاودانی را
مده از دست در پیری شراب ارغوانی را
شراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را
دلا در عشق خود را با غم و اندوه پروردی
سر پر درد خود را در چمن بیهوده آوردی
عبث بر گرد شمع خویش ای پروانه می گردی
به عاشق می دهی تعلیم جان دادن چه بی دردی
چراغ صبح می داند طریق جانفشانی را
فلک با من هلال خویش را تا چند بنماید
گره از رشته من ناخن تدبیر بگشاید
به هر کس هر چه می سازم هماندم پیش میاید
ندامت چون لب من در ته دندان بفرساید
چو گل در خنده کردم صرف ایام جوانی را
به سر شب تا سحر سودای آن روی چو مه دارم
به کنج ناامیدی شکوه از بخت سیه دارم
درون سینه همچون داغ ته بر ته دارم
چه خونها می خورم در پرده دل تا نگه دارم
ز چشم سوزن نامحرم این راز نهانی را
نقاب زلف از رخسار خود روزی که بگشایی
ز حسن خویش معجزها با هل شوق بنمایی
چه باشد گر به سوی ما قدم را رنجه فرمایی
به امیدی که چون باد بهار از در برون آیی
چو گل در دوست خود داریم نقد زندگانی را
مرا دوران اگر تا روز محشر می دهد محنت
به خود می نوشم و ماننده گل می کنم عشرت
در این گلزار نتوانم کشیدن از خسی منت
زبون کس نیم چون باد صبح از پرتو همت
وگرنه یاد می دادم به شمع آتش زبانی را
شبی در خانه من آمد آن گلگون قبا صایب
زجا چون سیدا برخاستم کردم دعا صایب
به تیغش وقت کشتن بس که کردم ماجرا صایب
عجب دارم که بر دارد دگر عذر تو را صایب
به جان آزرده ام از خویشتن آن یار جانی را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مسمط با دعوت به بادهنوشی در بهار و جبران پیری و حسرت جوانی آغاز میشود و سپس به رنج عشق، پنهان داشتن راز دل، پشیمانی از جوانیِ تباهشده و انتظار آمدن معشوق میپردازد. شاعر از مناعت طبع و تحمل رنج روزگار سخن میگوید. در بند پایانی با خطاب به صائب و تضمین مصراع او، از آمدن یار به خانه و رنجاندن او به سبب گلهگزاریهای خود اظهار پشیمانی میکند.
هوش مصنوعی: بهار رسیده است؛ بساط شادی و کامرانی را به باغ ببر و با بازتاب رنگ شراب، چهرهٔ زرد و رنگپریدهات را سرخ و شاداب کن.
هوش مصنوعی: اگر مانند خضر زندگی جاوید میخواهی، در روزگار پیری شراب سرخ را از دست مده.
هوش مصنوعی: شراب کهنه حسرت و یاد جوانیِ از دست رفته را از دل میزداید.
هوش مصنوعی: ای دل، تو در عشق خود را با غم و اندوه پروراندی و سرِ پردردت را بیهوده به گلزار آوردی؛ شادی باغ دردت را درمان نمیکند.
هوش مصنوعی: ای پروانه، بیهوده گرد شمع خود میچرخی و با این کار به عاشق جاندادن میآموزی؛ چه بیدردی، که خود درد واقعی را نمیشناسی.
هوش مصنوعی: راه و رسم جانفشانی را چراغِ صبحگاهی میداند که بیهیاهو خاموش میشود و جان میدهد.
هوش مصنوعی: تا کی آسمان هلال خود را به من نشان دهد؛ گویی آن هلال ناخنی است که با تدبیر، گره از کار من باز کند، اما چنین نمیشود.
هوش مصنوعی: هر رفتاری با هر کس میکنم، همان دم نتیجهاش به خودم بازمیگردد؛ و پشیمانی مانند لبم که زیر دندان گزیده میشود، مرا فرسوده میکند.
هوش مصنوعی: زیرا روزگار جوانی را مانند گل در خنده و بیخبری تباه کردم.
هوش مصنوعی: از سرِ شب تا سحر در هوای آن روی ماهمانند هستم و در کنج ناامیدی از بخت سیاه خود گله میکنم.
هوش مصنوعی: در درون سینه داغهایی لایهبهلایه دارم و در پنهانی دل چه خونها که میخورم تا نگه دارم...
هوش مصنوعی: ...این راز پنهان را حتی از چشم سوزن که نامحرم است؛ یعنی رازم را از کوچکترین نگاه بیگانه هم پنهان میکنم.
هوش مصنوعی: روزی که نقاب زلف را از چهره کنار بزنی، با زیبایی خود برای مشتاقان معجزهها نشان خواهی داد.
هوش مصنوعی: چه میشود اگر قدم رنجه کنی و به سوی ما بیایی؛ ما به این امید هستیم که مانند نسیم بهاری از در درآیی.
هوش مصنوعی: ما مانند گل، سرمایهٔ زندگی را در دست گرفتهایم تا در قدم تو نثار کنیم.
هوش مصنوعی: اگر روزگار تا روز قیامت به من رنج بدهد، آن را خودم فرومینوشم و مانند گل شادمان میمانم.
هوش مصنوعی: در این گلزار جهان نمیتوانم منت حتی خس و خاشاکی را بکشم؛ به نیروی همت، مانند باد صبح زیر بار هیچکس نیستم.
هوش مصنوعی: وگرنه، اگر اهل منتکشی بودم، به شمع هم زبان آتشین و سخنوری میآموختم؛ یعنی از روی مناعت طبع خاموشم.
هوش مصنوعی: ای صائب، شبی آن یار گلگونجامه به خانهام آمد و من، سیدا، از جا برخاستم و برایش دعا کردم.
هوش مصنوعی: ای صائب، هنگام کشته شدن آنقدر با شمشیر او جر و بحث و گله کردم که در شگفتم آیا دیگر عذر تو را میپذیرد.
هوش مصنوعی: آن یار جانیِ عزیز را با رفتار خودم سخت از خود رنجاندهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.