تا سبزه به گلزار جمال تو دمیده
آراسته حسن تو به اوصاف حمیده
گویم به شب و روز من پشت خمیده
ای خال و خط زلف تو آرایش دیده
این دیده بسی دیده و مثل تو ندیده
ای دامن تو پاکتر است از دل معصوم
منشین به رقیبان سیه روی نفسی شوم
احوال خود امروز کنم پیش تو معلوم
در عشق تو مشهورم و از وصل تو محروم
گرگ دهن آلوده یوسف ندریده
شوخی که منم فاخته سرو قد او
پیوسته چو طوطیست ادا فهم و سخنگو
هر لحظه مرا با نگه گرم ز هر سو
دنبال خودش می کشد آن نرگس جادو
فریاد از آن نرگس دنباله کشیده
بیرون چو رود شمع من از خانه فانوس
آیند چو پروانه حریفان پی پابوس
گیرم سر راه وی و گویم به صد افسوس
رفتن به چه ماند بر خرامیدن طاووس
دیدن به نگه کردن آهوی رمیده
شادم که چو سید فلک باز بخواند
مانند قدح بر در میخانه نشاند
بردن دلم از جا به صد افسون نتواند
واعظ سخن بوالعجبی می شنواند
خسرو به همین عمر نصیحت نشنیده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مسمط تضمینی است از غزلی از امیرخسرو دهلوی که مصراعهای پایانی هر بند از آن گرفته شده است. سیدا در آن زیبایی بیمانند معشوق، خط و خال و چشم جادو و خرامیدن او را میستاید و از بدنامی بیوصال خود و ازدحام رقیبان شکوه میکند. در بند پایانی به میخانه پناه میبرد و اعلام میکند که افسون واعظ دلش را از عشق برنمیگرداند، همانگونه که خسرو هم هرگز پند نشنیده است.
هوش مصنوعی: از وقتی که خط سبز (موی تازهرسته) بر چهرهٔ چون گلزار تو روییده، زیبایی تو با صفتهای پسندیده آراستهتر شده است.
هوش مصنوعی: من با قامتی خمیده شب و روز میگویم: ای کسی که خال و خط و زلف تو زینت چشم بیننده است.
هوش مصنوعی: این چشم من چیزهای بسیاری دیده، اما هرگز کسی مانند تو ندیده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که دامنت از دل بیگناه پاکتر است، حتی یک لحظه با رقیبان سیهروی و بدشگون همنشینی مکن.
هوش مصنوعی: امروز حال خود را پیش تو آشکار میکنم: در عشق تو بدنام و انگشتنما شدهام، اما از وصال تو بیبهره ماندهام.
هوش مصنوعی: حال من مانند گرگی است که دهانش را به خون آلوده دانستند ولی یوسف را ندریده بود؛ یعنی تهمت عشقبازی بر من است بیآنکه کامی گرفته باشم.
هوش مصنوعی: آن معشوق شوخ و طنّازی که من چون فاخته شیفتهٔ قامت سروگونهٔ اویم، همیشه مانند طوطی نکتهدان و خوشسخن است.
هوش مصنوعی: آن چشم جادوگر و نرگسمانند، هر لحظه با نگاه گرم خود از هر سو مرا به دنبال خود میکشاند.
هوش مصنوعی: فریاد از آن چشم کشیده و سرمهکشیدهای که دلها را به دنبال خود میکشد.
هوش مصنوعی: وقتی معشوق که چون شمع من است از خانه بیرون میآید، رقیبان مانند پروانه برای بوسیدن پایش گرد میآیند.
هوش مصنوعی: من سر راهش را میگیرم و با حسرت فراوان میگویم: رفتار و راه رفتن تو به چه میماند؟ به خرامیدن طاووس.
هوش مصنوعی: و نگاه کردنت به نگاه آهوی رمیده و گریزان میماند.
هوش مصنوعی: خوشحالم که روزگار، من (سیدا) را دوباره فرا بخواند و مانند جام باده بر در میخانه بنشاند.
هوش مصنوعی: واعظ با صد افسون و فریب هم نمیتواند دلم را از جای خود بکند؛ او سخنان شگفت و بیپایه به گوش ما میخواند.
هوش مصنوعی: خسرو (امیرخسرو، سرایندهٔ غزلی که تضمین شده) در این همه سال عمر هرگز پند ناصحان را نپذیرفته است؛ یعنی عاشق از پند واعظ دست از عشق و می نمیکشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.