|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا ز پیش چشم من ای دشت‌پیما رفته‌ای
آتشی افگنده ای در دشت و صحرا رفته‌ای
سرمه چشمی و نور چشم از من برده‌ای
یوسف مصری ز آغوش زلیخا رفته‌ای
سبز می‌گردد نهال شوخ در هر سرزمین
می‌دواند ریشه شمشاد تو هرجا رفته‌ای
مانده‌ای در انتظارت همچو بیماران مرا
از سر بالینم ای رشک مسیحا رفته‌ای
از چراغم آتش بی‌طاقتی گل می‌کند
در کدامین صحبت ای هنگامه‌آرا رفته‌ای
زردرویی می‌کشد خورشید از تنهاروی
زینهار غافل مشو از خود که تنها رفته‌ای
سیدا چون صورت دیوار گردیده است محو
تا ز پیش رویش ای آیینه‌سیما رفته‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دشت و طبیعت اشاره می‌کند و از غیاب معشوق سخن می‌گوید. او با حسرت به این موضوع می‌پردازد که چگونه معشوقش از پیش چشمانش رفته و آتش عشقش را در دل او افکنده است. شاعر، معشوق را همانند یوسف مصری و مسیحا توصیف می‌کند که باعث بهبود و شادابی‌اش شده، اما اکنون در انتظار بازگشت او مانند بیماران در بستر است. در ادامه، شاعر از زیبایی‌های چشمگیر معشوق و تأثیر او بر دشت و گیاهان می‌گوید و در نهایت به حال و روز خود اشاره می‌کند که به شدت دلتنگ و غمگین شده است.
هوش مصنوعی: ای دشت‌پیما، تو از جلوی چشمان من رفتی و با رفتنت آتشی در دشت و صحرا به راه انداختی.
هوش مصنوعی: ای یوسف مصری، تو با زیبایی‌هایم دلم را باخته‌ای و نوری که در چشمانم داشتی را از من گرفته‌ای، مانند زلیخا که تو را از آغوش خود دور کرده است.
هوش مصنوعی: نهال شاداب و سرسبز در هر مکان رشد می‌کند و ریشه‌های محکم تو همیشه در هر جایی که رفته‌ای، قوت و استحکام دارد.
هوش مصنوعی: در انتظار تو مانده‌ام، مثل کسانی که بیمارند و نتوانسته‌اند از تخت خود بلند شوند. تو رفته‌ای و من به تو حسودی می‌کنم، انگار که تو مانند مسیحا به من امید زندگی بخشیده‌ای.
هوش مصنوعی: از شعله‌های درون من، شوق و اشتیاقی به وجود می‌آید. در چه گفتگویی و در کجا، ای محبوب که این همه زیبایی و شگفتی به وجود آورده‌ای؟
هوش مصنوعی: در این بیت به ما هشدار داده می‌شود که نباید از خود غافل شویم، زیرا تنها در این جهان به سمت مقصد خود می‌رویم و ممکن است در این راه به مشکلاتی برخورد کنیم. خورشید که نماد روشنایی و حیات است، تنها به کسی که احساس تنهایی و غم دارد، آسیب می‌زند. بنابراین، باید هوشیار باشیم و از احساسات و وضعیت خود مراقبت کنیم.
هوش مصنوعی: ای سید، تو همچون دیواری شده‌ای که محو شده است. ای آیینه‌نما، تو از پیش چشمانم رفته‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.